به امام باقر (عليه السلام)، عرض كرد: عقيده شما در باره متعه چيست؟ امام فرمود: " احلها الله في كتابه وعلى لسان نبيه فهى حلال الى يوم القيامة "، خداوند در قرآن ونيز به زبان پيامبرش آن را حلال كرده است، پس تا روز قيامت ٧ حلال است ".

وى گفت: چيزى را كه عمر حرام كرده تو حلال مى دانى؟ امام فرمود: تو بر قول عمر باش ومن هم بر قول پيامبر.

همچنين حديثى را آورده مبنى بر احتجاج امام باقر (عليه السلام) با ابو حنيفه، امام در اين مناظره به ابو حنيفه فرمود: متعه،نكاح شرعى است، ابو حنيفه گفت: مگر نكاح، بى ميراث مى شود؟ امام فرمود: هر گاه مسلمانى زنى از اهل كتاب را به عقد دائم در آورد زن از مرد مسلمان ارث نمى برد در حالى كه نكاح شرعى است، پس معلوم مى شود توارث در ماهيت نكاح مأخوذ نيست.

[١]

[١]تفسير صافى، سوره نساء آيه ٢٤، نگارنده مرقوم مى دارد: در جواز ازدواج مسلمان با كافر كتابى اختلاف است، اين حديث بيانگر جواز نكاح دائم با ايشان است.