قاضى اين روايات را حمل بر اضطرار نموده آن هم در سفر، ونيز قاضى گفته به اتفاق علما، ازدواج موقت، يك نوع نكاح است كه در آن ميراث وطلاق نيست وبعدا اجماع بر حرمت آن شده وجز ابن عباس وروافض كسى بر استمرار اباحه آن قائل نيست.

سپس " نووى " مى نويسد: قول صواب اين است كه بگوييم جواز وتحريم متعه در دو نوبت واقع شده: قبل از خيبر مباح بوده وبعد از آن حرام شده سپس در فتح مكه مباح وبعد از سه روز تحريم ابدى شده است.

[٢] صحيح مسلم در كتاب صحيح مسلم در بخش نكاح، حدود ٢٤ حديث در باره متعه نساء نقل شده كه بيشتر آنها دلالت بر جواز نكاح در صدر اسلام دارد وبرخى از آنها بر بقاى جواز آن تا گذشت نيمى از خلافت عمر صراحت دارد، يكى از آن ها حديث ذيل است:

[١]ابن قدامه، مغنى، ج ٧، ص ٥٧٣.

[٢]صحيح مسلم به شرح نووى كتاب نكاح.