[١] فخر رازى فخر رازى در تفسير كبير نوشته است: " ان الامة مجمعة على ان نكاح المتعة كان جائزا في الاسلام ولا خلاف بين احد من الامة فيه، انما الخلاف في طريان النسخ " [٢] يعنى، امت بر جواز نكاح متعه در صدر اسلام اتفاق دارند، اختلاف فقط درنسخ آن است.

بيضاوى عبد الله بن عمر بيضاوى (متوفاى ٧٩١ ق) در تفسير آيه ٢٤ سوره نساء مى گويد: جمعى آيه را مربوط به نكاح متعه آن هم در فتح مكه دانسته اند.

سپس مى نويسد: بعد از سه روز از جريان نزول توسط پيامبر منسوخ گشته است.

ولى ابن عباس همچنان قائل به بقاى جواز آن بوده ولى او هم از رأى خود برگشته است.

[٣] ابن قدامه ابن قدامه حنبلى در كتاب " المغنى " نوشته است: ابن عباس واكثر اصحاب او عقيده به بقاى جواز ازدواج موقت (متعه) داشته اند واين امر موافق با نظر ابن

[١]تفسير كشاف، ج ١، ص ٤٧١.

[٢]تفسير كبير، ج ١٠، ص ٥٢.

[٣]انوار التنزيل واسرار التاويل، ج ١، ص ٢١٣.