بعد تاريخى متعه موسى جارالله گفته است: نكاح متعه قبل از اسلام رواج داشته است [١]، نگارنده اين گفتار را مى پذيرد، چون نياز بشر وقياس به اشباه ونظاير، آن را تاييد مى كند.

در هر حال شكى نيست كه اسلام در آغاز، متعه را با اصلاحاتى پذيرفته است تا جايى كه اولين مولود از مهاجران به نام " عبد الله بن زبير بن عوام " نتيجه اين نكاح است.

[٢] در تفسير كبير " مفاتيح الغيب " از فخر رازى مسطور است كه: " امت بر جواز نكاح متعه در صدر اسلام اتفاق دارند ودر اين جهت اختلافى نيست، آنچه هست اختلاف در نسخ آن است ".

[٣] ابن ابى الحديد نيز از " قاضى عياض " جواز آن را در صدر اسلام نقل كرده وخود، آن را پذيرفته ودر صدد توجيه كار خليفه ثانى بر آمده است.

[٤]

[١]الغدير، ج ٦، ص ٢٢٧.

[٢]تفسير ابو الفتوح رازى در بخش تفسير آيه ٢٤ سوره نساء وكتاب النقض، عبد الجليل رازى، ص ٦٨١.

[٣]تفسير فخر رازى ج ١٠، ص ٥٢.

[٤]ابن ابى الحديد، شرح نهج البلاغه (چهار جلدى) ج ٣، ص ١٦٦.