نتيجهء اين مقدمه براى بحث ما اين است كه ازدواج موقت نوعى از نكاح است بنابر اين براى مشروعيت آن مى توانيم به اطلاق ادلهء نكاح تمسك كنيم، زيرااطلاق آيات نكاح، هر دو قسم نكاح را در بر مى گيرد.

٦ - گفتارى از موسى جارالله موسى جارالله، طبق نقل علامه امينى در كتاب " الغدير " گفته است: نكاح متعه در جاهليت مرسوم بوده است ويك پديده اسلامى نيست تا دنبال ناسخ بگرديم.

نگارنده مى گويد: بنابر گفتهء ايشان لفظ متعه، حقيقت عرفيه در ازدواج موقت است وبر اين اساس، آيه استمتاع ناظر بر آن است ونيازى به اثبات حقيقت شرعيه نداريم، زيرا در اصول ثابت شده كه هر گاه براى الفاظ معانى عرفيه‌اى موافق با معانى شرعية باشد الفاظ كتاب وسنت حمل بر همان معانى عرفيه مى شوند ودر اين فرض نياز به حقيقت شرعيه نخواهد بود بنابر اين در بحث ما آيهء شريفهء استمتاع حمل بر همان معناى عرفى مى گردد ومشروعيت امضايى آن به آيه ثابت مى شود، مانند ساير عناوين عرفى معاملى از قبيل بيع وصلح واجاره.

٧ - فرق بين تأويل وتحريف در بحث هاى آينده خواهيم گفت كه جمعى از قراء زمان پيامبر، چون عبد الله بن مسعود وأبى بن كعب در آيه استمتاع جمله " الى اجل مسمى " را اضافه كرده اند.

اين اضافه مى تواند به عنوان تأويل وتفسير باشد نه تنزيل، بنابر اين كسى نگويد اين آراء مشتمل بر تحريف قرآن است وبا جوسازى بحث علمى را مخدوش سازد،