آن را صحيح مى دانند هر چند آن دختر در مدت معين شده قابليت براى استمتاع نداشته باشد، ولى بعضى از فقها عقيده دارند در صورتى اين عقد صحيح است كهلا اقل در پايان مدت اين قابليت بر حسب نوع وجود داشته باشد.

[١] ٣ - هر گاه مدت به قدرى كم باشد كه در آن مدت، قابليت براى استمتاع نباشد مثل يك ثانيه، بعضى از فقها عقيده بر بطلان آن دارند.

[٢] ٤ - هر گاه مدت ازدواج موقت، منفصل از عقد باشد مثل يك ماه بعد، بعضى از فقها آن را باطل مى دانند [٣].

گرچه اين قول مطابق با احتياط است ولى مى توان صحت آن را از ادله استخراج كرد.

٥ - هر گاه بين زن وشوهر ويا ورثه آنان در دوام وانقطاع اختلاف شود، مشهور قائل اند به تقديم قول قائل به دوام ولى مرحوم آية الله خوئى طرفدار تقديم قول به انقطاع است.

[٤] ٦ - هر گاه در موقع خواندن عقد، ذكر مدت فراموش شود مشهور گفته اند عقد منقلب به دوام مى شود ولى مرحوم آقاى خوئى عقد را باطل دانسته است [٥] بحث از صحت وسقم هر يك از اين اقوال از حوصله اين كتاب مختصر خارج است.

١٠ - معيار حق وباطل در اين فايده كه داراى حسن ختام است، حديثى ارائه مى شود كه محتواى آن

[١]توضيح المسائل، آية الله خوئى.

وتوضيح المسائل حضرت آية الله آقاى وحيد خراسانى (مد ظله) ص ٦٣٢.

[٢]تقريرات نكاح، حاج شيخ عبد الكريم حائرى، ص ١٩.

[٣]منهاج الصالحين، ج ٢، ص ٢٨٠.

[٤]مبانى تكلمه منهاج، ج ١، ص ٥٩.

[٥]مبانى تكلمه، ج ١، ص ٦٠.