[١] ٦ - متعهء حج از جمله اقدامات خليفهء دوم ممنوع ساختن متعهء حج است (حج تمتع)، خليفه گفت: خوش نيايد كه شخص حاجى به مكه آيد وعبادت خود را به انتها نرسانيده از احرام خارج شود وغسل جنابت نمايد.

لذا علاوه بر متعه نساء، حج تمتع را نيز ممنوع ساخت ودر كلام معروفش گفته است: " متعتان كانتا في زمن رسول الله وانا انهى عنهما واعاقب عليهما ".

در باره متعه حج هم آيهء قرآن ناطق به مشروعيت است: " فمن تمتع بالعمرة الى الحج فما استيسر من الهدى "، " كسانى كه به عنوان عمره تمتع محرم شده اند در صورتى كه محصور شوند در حد توان مالى خود، قربانى كنند.

" [٢].

ليكن نهى خليفه در باره حج تمتع با شكست مواجه شد واهل سنت بالاتفاق وظيفه افرادى را كه در مكه نباشند (نائى محسوب شوند) حج تمتع مى دانند.

[٣] شهيد ثانى در كتاب " شرح لمعه " در مسألة اول از مسائل فصل دوم كتاب

[١]با توجه به اين كه تولد ابن عباس در سال دوم هجرى وتولد عبد الله بن زبير سال اول هجرى است، تصديق اين گزارش امكان پذير نيست، گرچه علامه كاشف الغطاء در كتاب اصل الشيعه آن را از راغباصفهانى نقل كرده وبر آن آثارى مترتب ساخته است.

[٢]بقره، آيه ١٩٦.

[٣]بداية المجتهد، ج ٢ / ٢٤٣.