ولايت فقيه : رهبري در اسلام - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٦٦ - استخفاف اقوام و بهره كشى از آنان

ذهب او جاء معه الملئكة مقترنين فاستخف قومه فاطاعوه انهم كانوا قوما فاسقين ﴾ - زخرف]( ٥٤ - ٥١ :

يعنى , چون بر فراز قصر تمكن مالى خود را مشاهده كرد , خويشتن را بهتر از موسى - عليهم السلام - معرفى نمود . . . پس بدين ترتيب , قوم خود را سبك مغز كرد . زيرا آن قوم كه نداند از چه كس بايد اطاعت كند , تهى مغز است . و چون قوم , انديشه خود را از كف داد , به اطاعت از فرعون تن در داد .

استخفاف امرى است كه خداوند تبارك و تعالى در برخى ديگر از آيات كريمه قرآن , رسول خود را بدان هشدار داده , مى فرمايد :

﴿ فاصبر ان وعد الله حق ولا يستخفنك الذين لايوقنون ﴾ - روم]( ٦٠ :

يعنى بر حذر باش تا آنان كه فاقد يقين اند در انديشه تو ايجاد خفت و سستى ننمايند .

فرعون براى فريب مردم و تحميق آنها از هيچ تبليغ سوئى دريغ نداشت گاه مى گفت :

﴿ انى اخاف ان يبدل دينكم ﴾ - غافر]( ٢٦ : و گاه نسبت مفسد و خرابكار به آنها داده و مى گفت :

﴿ او ان يظهر فى الارض الفساد ﴾ - غافر]( ٢٦ :