ولايت فقيه : رهبري در اسلام - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٠٩ - اصل اولى در مورد ولايت فقيه
درس هفتم
اصل اولى در مورد ولايت فقيه
نمونه هايى چند از مواردى كه حق دخالت و تصرف در آنها مختص به مقام ولايت است ذكر شد . هر چند , همان گونه كه قبلا گذشت , مواردى را كه سرپرست امت اسلامى اذن دخالت و تصرف در آنها را داراست , مختص به اين امور خاص نبوده , بلكه به مفاد كريمه ﴿ النبى اولى بالمؤمنين من انفسهم ﴾ - احزاب]( ٦ : شامل تمامى مواردى كه در حوزه دخالت و تصرف اشخاص و يا جامعه است نيز مى باشد .
البته اين مقدار از ولايت كه ثابت شده است , مربوط به ولايت مطلقه پيامبر - صلى الله عليه و آله - و ائمه معصومين - عليهم السلام - است , اما اثبات ولايت در هر مقدارى از اين امور , براى ديگران و از جمله براى فقيه در عصر غيبت , نيازمند به دليلى است كه جعل آن را براى آنها از طرف كسى كه خود واجد مقام ولايت است اثبات نمايد .
اگر دليلى در اثبات ولايت براى غير معصومين