ولايت فقيه : رهبري در اسلام - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٨٢ - ب تعيين و تشخيص ولى فقيه در عصر غيبت

اما راه هايى را كه خداوند به آن اثبات امامت نموده , و مردم از طريق آن به شناخت امام نائل مى گردند بسيار است . ليك مهمترين آنها كه مرجع ديگر راههاست دو راه است . يكى اعجاز است و ديگرى نص قطعى , و معجزه يا معجزه فعلى است و يا معجزه قولى .

بنابر اين , اگر انسان كاملى داعيه امامت داشت , و اين دعوى را با اعجاز مقرون نموده امامت او اثبات مى شود , و يا اين كه اگر كسى داعيه امامت داشت , و از معصوم قبلى نص بر امامت او وارد شده بود , امامت او اثبات خواهد شد .

ب : تعيين و تشخيص ولى فقيه در عصر غيبت

در طى مباحث گذشته دانسته شد كه عهده دارى ولايت و رهبرى جامعه به عهده شخصى است كه از ناحيه خداوند بر اين مقام منصوب شده باشد . آيه شريفه :

﴿ اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولى الامر منكم ﴾ - نساء]( ٥٩ : در مقام بيان لزوم اطاعت از منصوبين الهى است . زيرا كه اين آيه كه فرمان به اطاعت از اولوالامر مى دهد , نسبت به هر كس كه زعامت اجتماع را به عهده گرفت اطلاق ندارد , بلكه در مقام بيان لزوم اطاعت از كسانى است كه به عنوان اولوالامر تعيين شده اند . بر فرض هم كه اطلاقى براى اين آيه وجود داشته باشد شكى نيست كه آن اطلاق , به بسيارى از آيات ديگر مقيد مى شود , نظير آيه :