ولايت فقيه : رهبري در اسلام - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٥١ - منصوبين به ولايت الهى

غدير خم , به بركت نعمت ولايت و رهبرى است كه از جانب خداوند معرفى شده , اين است كه , آنچه در صدر آيه درباره حرمت مردار و خون و گوشت خوك و امثال آن آمده است , هيچ يك احكام جديدى نيست , بلكه آنها همه از احكامى است كه قبلا هم نازل شده است , پس تعبير به( اليوم) و تكرار آن در دو جمله ﴿ اليوم يئس الذين كفروا ﴾ و ﴿ اليوم اكملت لكم دينكم ﴾ - ( هر دو اشاره به نعمت جديدى است كه در آن روز نصيب جامعه اسلامى شده است . نعمتى كه دين را به كمال رسانيد , و مانع طمع كافران گرديد .

اين نعمت كه در اين جا بدون اضافه و تقيد به امرى خاص , به صورت مطلق ذكر شده است به تعبير سيدنا الاستاد - قدس الله نفسه الزكيه - نعمت مطلق است , و نعمت مطلق , منصرف به مصداق كامل آن يعنى ولايت است . چنانكه در ذيل آيه مباركه ﴿ لتسئلن يومئذ عن النعيم ﴾ - ( , از كشاف حقايق حضرت امام جعفر صادق - عليه السلام - روايت شده كه آن حضرت فرمود( : نحن اهل البيت النعيم ) [١] يعنى ما آن نعمتى هستيم كه خداوند تبارك و تعالى در قيامت از آن سؤال مى كند , والا خداى سبحان اجل از آن است كه از انسان درباره نعمتهاى مقيده , همچون آب و نان سوال نمايد .

اگر انسان در مسير ولايت اهل بيت - عليهم السلام - قرار گيرد , و به دستور آنها نعمتهاى مقيده را صرف كند , حساب او روشن است . اما اگر در اين مسير نباشد , از او درباره يكايك اين