ولايت فقيه : رهبري در اسلام - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٦٤ - دعوت به رأى خود و پيشگيرى از اجراى احكام الهى

دعوت كرده , از بندگى خداوند باز مى دارند .

در ادامه آيه اخير آمده است كه فرعون از پروردگار موسى - عليه السلام - سوال مى نمايد , و بعد از آن نسبت جنون و ديوانگى به او داده , و در پايان همان سخنى را مى گويد كه سخن پايانى همه كسانى است كه خود را ديده و خداوند را مشاهده نمى كنند .

﴿ ثم كان عاقبة الذين اساءوا السواى ان كذبوا بايات الله ﴾ - روم : ١٠ ](

پايان كار تمامى كسانى كه به بدى روى مى آورند , تكذيب آيات الهى است و آن سخن پايانى كه در خاتمه آيات ذيل آمده , اين است كه اگر معبودى جز من اتخاذ كنى , تو را در زمره زندانيان قرار خواهم داد .

﴿ قال فرعون و ما رب العالمين قال رب السموات والارض و ما بينهما ان كنتم موقنين قال لمن حوله الا تستمعون قال ربكم و رب ابائكم الاولين قال ان رسولكم الذى ارسل اليكم لمجنون قال رب المشرق و المغرب و ما بينهما ان كنتم تعقلون قال لئن اتخذت الها غيرى لاجعلنك من المسجونين ﴾ - شعراء]( ٢٩ - ٢٣ :

همان گونه كه قبلا اشاره شد , اين الوهيت كه فرعون مدعى آن بود , هرگز به معناى خالقيت و رازقيت نبود , بلكه به اين معنا بود كه او نظر و انديشه خودش را تأمين كننده سعادت همگان مى دانست .