درسهائي از نهج البلاغه - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٣٢ -           مسئله نبوت

عبادته فبعث فيهم رسله . . . ( خطبه اول )

. . . زمانيكه بيشترين آفريدگان خدا , فرمانى را كه وى به انسانها سپرده است , دگرگونه كردند .

پس حق خدا را ندانستند و رقيبانى را با و پذيرفتند , و شيطان ها آنانرا از شناخت او باز داشته و از عبوديت او باز گردانده بودند در چنين دورانى بود كه خدا پيامبرانش را در ميان آنان برانگيخت . . . . عهد الله اليهم

كقوله تعالى . وقضى ربك الا تعبدوا الا اياه .

و قوله تعالى : الم اعهد اليكم يا بنى آدم الا تعبدوا الشيطان انه لكم عدو مبين

و قوله تعالى : واشهد هم على انفسهم : الست بربكم ؟ قالوا بلى .

زمانيكه انبياء در آن زمان ظهور مى كردند با اين عبارات مشخص شده : زمانيكه بيشترين آفريدگان خدا فرمانى را كه وى به انسانها سپرده است دگرگونه كردند پس حق خدا را ندانستند و رقيبانى را با او پذيرفتند و شيطانها آنان را از شناخت او باز داشته و از عبوديت او برگردانده بودند و در چنين دورانى بود كه خدا پيامبرانش را در ميان آنان برانگيخت .

اين زمينه ظهور پيامبران است . در يك بيان از بيانهاى مولا , البته من اين قسمتها را برايتان تشريح مى كنم خود شما فرصت خواهيد داشت براى اينكه روى اين قسمتها بيشتر مطالعه كنيد و نظر كنيد و اى بسا به آفاق تازه اى دست پيدا كنيد . آنچه در اين فراز آمده چند چيز است , چند خصوصيت براى جامعه جاهلى است يعنى آن جامعه اى