كرده ايم نه آنكه ابن ابى الحديد در شرح آن يكى از ادله تجرد نفس ناطقه را كه از حكماى پيشين نقل كرده است و آنرا بدون مناسبت و يا به ادنى مناسبت بيان منطق امام عليه السلام قرار داده است .

ب صدوق ( قدس سره ) در من لا يحضره الفقيه از اميرالمؤمنين عليه السلام روايت كرده است كه در وصيت به فرزندش محمد بن حنفيه فرمود :

اعلم ان درجات الجنه على عدد آيات القرآن فاذا كان يوم القيامه يقال لقارى ء القرآن اقرأ وارق .

ج ثقه الاسلام كلينى قدس سره در كتاب فضل القرآن كافى به اسنادش از حفص از امام هفتم موسى بن جعفر عليهما السلام روايت كرده است كه امام به حفص فرمود :

يا حفص من مات من اوليائنا وشيعتنا ولم يحسن القرآن علم فى قبره ليرفع الله به من درجته فان درجات الجنه على قدر آيات القرآن يقال له اقرأ وارق فيقرأ ثم يرقى .

اين دو حديث شريف من حيث المجموع مفيد چند مطلب مهم اند :

ا يكى اينكه درجات بهشت غير متناهى است زيرا آيات قرآن غير متناهى است به بيان خود قرآن و لو ان ما فى الارض من شجره اقلام والبحر يمده من بعده سبعه احرف ما نفدت كلمات الله ان الله عزيز حكيم . [١] و در ماده جمع مجمع طريحى رحمه الله عليه آمده است

[١]سوره لقمان , آيه ٢٧ .