كه : روى عنه صلى الله عليه و آله انه قال : ما من حرف من حروف القرآن الا وله سبعون الف معنى . آيات قرآن كه درجات آنست كلمات الله اند و كلمات الله را نفاد نيست .

ب و ديگر اينكه قرائت در هر عالم به صورتى خاص به همان عالم است كه قرائت لفظى اين نشأه عنصرى ظل ادناى قرائتهاى اخروى است , چنانكه جميع آثار و احوال اين نشأه أمثله و اظلال عوالم اخروى ماوراى آنند .

ج و ديگر اينكه انسان را مقام فوق تجرد است كه اقرأ وارق , و فقط نفس ناطقه را قابليت چنين ارتقاء است .

د و ديگر اينكه به انسان مستعد در قبر خودش , تعليم قرآن داده مى شود پس مراد از قبر , اين قبر عالم طبيعت كه حفره اى از ارض است نيست , اين قبر طبيعى قشرى و ظل و نمودى از قبرهاى انسان است .

در كافى ثقه الاسلام كلينى به اسنادش از عمر بن يزيد روايت كرده است كه قال : قلت لابى عبدالله عليه السلام : انى سمعتك وانت تقول كل شيعتنا فى الجنه على ما كان منهم ؟ قال عليه السلام : صدقتك , كلهم والله فى الجنه . قال : قلت جعلت فداك ان الذنوب كثيره كبار , فقال عليه السلام : اما فى القيامه فكلكم فى الجنه بشفاعه النبى المطاع او وصى النبى , ولكنى اتخوف عليكم فى البرزخ ,

قلت وما البرزخ ؟ قال : القبر منذحين موته الى يوم القيامه . [١]

[١]وافى , ص ٩٤ , م ١٣ .