فقط در يك صورت، مشروعيّت دارد و آن زمانى است كه آنان كفرورزند و آن چنان كافر شوند كه حتى دو نفر در كفر آنان، اختلاف نكنند، حتى جنگ مسلمانان با كافران به خاطر كفر آنان نبود، بلكه به لحاظ دشمنى آنان با مسلمانان بود.[١]

از گروه دوّم كسانى هستند به نام «سلفيان جهادگر» كه موضوع اطاعت از واليان را انكار كرده و برانداختن دولتهاى به ظاهر اسلامى را كه در مسير مصالح غرب، گام برمى دارند. جزء برنامه خود قرار داده اند و از اين گروه، مى توان احزابى را نام برد چون «القاعده» و «طالبان» و امثال آنان. حتى در اين مورد، رساله هايى دارند و رساله ابو عمر به نام «الجهاد و الاجتهاد» منادى نبرد مسلحانه با اين نظام ها است.

***