نخستين خليفه آنان عبدالله بن محمد بن على بن عبدالله بن العباس بن عبدالمطّلب بن هاشم ملقب به سفاح و مكنى به ابو العباس است. وى در سال ١٠٨ و به قولى ١٠٤ ديده به جهان گشود و در سال ١٣٢ به قدرت رسيد و در سال ١٣٦ به بيمارى آبله درگذشت و خلافت را به برادرش ابوجعفر منصور سپرد. شما از لقب سفّاح يعنى خونريز و خونخوار، موقعيت زمان او را درك مى كنيد كه چقدر انسانها به دستور او به دم شمشير سپرده شدند و جان خود را از دست دادند.[١]

سيوطى مى نويسد:

و كان السفّاح سريعاً إلى سفك الدماء فاتّبعه فى ذلك عمّاله فى المشرق و المغرب.[٢]

«سفاح در خونريزى شتاب مى كرد و نمايندگان او نيز در شرق و غرب جهان اسلام چون او عمل مى كردند».

[١] تاريخ الخلفا، سيوطى، ص ٢٥٧ .
[٢] تاريخ الخلفا، سيوطى، ص ٢٥٩ .