سلفى گرى در آيينه تاريخ - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٩

«هرگاه مسلمانى برادر دينى اش را تكفير كند، گناه اين نسبت را يكى از آن دو به دوش كشيده است».

٤. مسلم از عبدالله بن دينار و او از ابن عمر روايت كرده است كه پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود:

«أيّما امرء قال لأخيه يا كافر، فقد باء بها أحدهما، إن كان كما قال، و إلاّ رجعت عليه».[١]

«اگر كسى به برادر دينى اش «كافر» خطاب كند، گناه اين نسبت را يكى از آن دو به دوش مى كشد، اگر راستگو باشد كه هيچ، والاّ به خود او برمى گردد».

٥. بخارى در كتاب خود، در باب «گناهان، بازمانده دوران جاهليت اند و هيچ كس با انجام آنها كافر نمى شود، مگر با شرك ورزيدن» از پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) روايت مى كند كه خطاب به فردى فرمود:

«در تو آثار جاهليت هست» و خداوند مى فرمايد:

(إِنَّ اللهَ لاَ يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ).[٢]

براى شناسايى مؤمن از كافر بايد به منابع اسلامى مراجعه كرد، تا مؤمن را از كافر، و موحد را از مشرك بازشناخت ما در اين مورد