اينها نمونه هايى از نظام جهادى اسلام است كه در اينجا آورده ايم. شما آن را با برنامه هاى امروز سلفيان جهادى مقايسه كنيد باكمال تأسف روزى نيست كه در سرزمين عراق و شام، دهها انسان بى گناه، به وسيله بمب گذاريها يا انفجارهاى انتحارى كشته نشوند.

٣ . دگرگونى در مفهوم ايمان و كفر

سوّمين نقطه اى كه سلفيان نوظهور با سلف خود در آن تفاوت دارند، تصرف در مفهوم «ايمان» و «كفر» است. رهبران سلف صالح، از احمد بن حنبل گرفته تا ابن تيميه، هيچ يك از فرق اسلامى را تكفير نكرده اند. هر چند آنها را نكوهش مى كردند و نقاط ضعف عقائد آنان را بيان مى نمودند. امّا با همگان، به عنوان مسلمانان، معامله مى كردند، اما متأسفانه سلفيان نوظهور، به پيروى از محمدبن عبدالوهاب فقط، گروهى را مسلمان و مؤمن مى دانند كه با آنها در اصول و فروع، همسو باشند از اين رو از نظر آنان بسيارى از اهل سنت و شيعه و صوفيه، از دايره اسلام بيرون هستند حكم «مرتد» و «كافر» را دارند بنابراين، كشتن آنان را مجاز دانسته و چه بسا به آن افتخار ورزند.

***