مردان بيگناه را به جرم آن كه در حكومتى زندگى مى كنند كه از نظر آنان منحرف است; به خاك و خون بكشند. و آنان رفتار ناجوانمردانه خود را چنين توجهى مى كنند اين انفجارها كه در درون چنين دولتهايى رخ مى دهد، آنها را تضعيف مى نمايد و سرانجام نابود شده و بر ويرانه آنها مى توان دولت اسلامى را تشكيل داد.

اجتهاد براى خود شرائطى دارد كه دانشمندان اصولى در كتابهاى خود، آن شرائط را يادآور شده اند، ولى اجتهاد اين است كه مجتهد براثر احاطه بر كتاب و سنت، آيات قرآنى و احاديث اسلامى، را به سخن در آورد نه اين كه در مقابل آن، اظهار نظر كند.

كتاب آسمانى ما هر نوع خود كشى را براى هر نوع هدفى، تحريم كرده است آنجا كه فرموده است:

(وَ لاَ تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيًما).[١]

خودكشى نكنيد خداوند به بندگان خود، مهربان است.

مع الوصف، آنان در مقابل اين نصّ قرآنى، جوانان را به اميد بهشت به مسلخ مى فرستند تا هم خود را بكشند و هم كودكان و زنان و مردان بيچاره را به خيال اين كه اين نوع اعمال وحشيانه سبب تضعيف دولتها شده و به تشكيل دولت مورد نظر آنان مى انجامد. ذهى تصور باطل! زهى خيال محال!

[١] نساء: ٢٩ .