خدا را چگونه بشناسيم - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٣ - آفرينش همه چيز دليل علم او به هر چيز است

و «آينده» همچون حلقه‌هاى زنجير واحدى هستند كه كاملًا به يكديگر مربوطند. حوادث فعلى معلول يك سلسله از حوادث گذشته‌اند و علت يك سلسله حوادث در آينده.

كسى كه از جزييات اين حوادث و تعداد و چگونگى آنها آگاه است به خوبى مى ‌داند اين حوادث چگونه و از كجا آمده‌اند و به چه جهت و سويى در حركتند. به عبارت روشن‌تر آگاهى دقيق از وضعيت كنونى عالم هستى، متضمن آگاهى از گذشته و آينده اين جهان نيز خواهد بود. اگر ما هم چنين آگاهى داشتيم، يعنى به خوبى از وضعيت موجودات و روابط عملى آنها آگاه بوديم، به خوبى مى ‌توانستيم از وضعيت آنها در گذشته و چگونگى آنها در آينده آگاه باشيم. اما افسوس كه نمى ‌دانيم!

به طور خلاصه، يك نظم گسترده و دقيق بر تمام موجودات و جزئيات اين جهان حاكم است اين نظم دلالت بر آگاهى پديدآورنده هستى از تمام جزئيات آن دارد. از سوى ديگر، همبستگى تمام اجزاء جهان با هم دليلى است از گستردگى علم و دانش آفريدگار هستى از وضع گذشته، حال و آينده موجوداتى كه از همه چيز به طور يكسانى باخبر است.

اكنون لازم است قبل از شرح دليل دوم به عنوان مقدمه به چند موضوع توجه كنيم: