پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٤ - ٢ از نظر علمى

٢. از نظر علمى‌

گاه به استناد هيأت بطلميوس كه زمين را مركز عالم، و افلاك نه گانه را در اطراف آن همانند طبقات پوست پياز مى‌دانست و معتقد بود كه اين افلاك مانند جسم بلورينى است كه همه به هم پيوسته و ستارگان و اجرام آسمانى در دل افلاك ميخكوب شده‌اند، و همراه حركت افلاك گردش مى‌كنند و هر گونه خرق و التيام (پاره شدن وبه هم آمدن) در افلاك محال است. به همين دليل پيروان اين عقيده هم معراج جسمانى را انكار مى‌كردند و هم شقّ القمر را، چرا كه هر دو موجب خرق و التيام در افلاك مى‌شد!

ولى امروز كه فرضيه هيأت بطلميوس به افسانه‌ها و اسطوره‌ها سپرده شد، و بطلان افلاك نه گانه از طريق علمى و حسى به ثبوت رسيده ديگر زمينه‌اى براى اين سخنان باقى نمانده است.

گاه گفته مى‌شود: از نظر علم امروز نيز شكافته شدن ماه مسأله ساده‌اى نيست؛ زيرا هر چند اين كره يك پنجاهم كره زمين است ولى با اين حال كره عظيمى است كه وقوع انشقاق و انفجار در آن عامل بسيار نيرومندى مى‌خواهد.

پاسخ اين سؤال از نظر خداپرستان روشن است. هيچ كس ادعا نكرده كه شقّ القمر تحت يك عامل طبيعى صورت گرفته بلكه جنبه اعجاز داشته و متكى به قدرت بى پايان پروردگار بوده و مى‌دانيد نه تنها شكافته شدن ماه براى او مشكل نيست؛ بلكه ايجاد منظومه يا منظومه‌ها و كهكشان‌هاى ديگرى در برابر اراده و