پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٣ - ٤ پيشگويى از شكست قاطع دشمنان

از امدادهاى الهى بود. از جمله اين كه شب بدر خواب آرام بخشى چشم مسلمانان را فرا گرفت و آنان را براى پيكار فردا آماده ساخت. بارانى نيز از آسمان آمد تا هم خود را شستشو دهند و هم آن سرزمين شن‌زارى كه حركت بر روى آن مشكل بود كوبيده و محكم و آماده براى پيكار شود.

اين همان چيزى است كه در آيات بعد به آن اشاره كرده، مى‌گويد: إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعَاسَ أَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِّنَ السَّمَاءِ مَاءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ وَيُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ وَلِيَرْبِطَ عَلَى قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْأَقْدَامَ‌ [١]: «و (يادآوريد) هنگامى را كه خواب سبكى كه مايه آرامش بود از سوى خدا، شما را فرا گرفت؛ و آبى از آسمان برايتان فرستاد، تا شما را با آن پاك كند؛ و پليدى شيطان را از شما بر طرف سازد؛ و دلهايتان را محكم، و گامها را با آن استوار دارد».

كوتاه سخن اين‌كه از مجموع آيات مربوط به جنگ بدر در قرآن مجيد اضطراب روحى گروهى از مسلمانان از فزونى نفرات و تجهيزات دشمن و برترى آنان بر مسلمين به خوبى روشن مى‌شود و با اين حال به حسب ظاهر، پيش بينى شكست مسلمين بسيار طبيعى بود اما بر خلاف همه اين قرائن، قرآن مى‌گويد: خداوند وعده پيروزى به مسلمانان داده بود و سرانجام پيروز شدند.

ممكن است گفته شود اين آيات بعد از پيروزى بدر نازل شده است همان‌گونه كه لحن آنها حكايت مى‌كند؛ بنابراين نمى‌توان آن را از پيشگويى‌هاى قرآن بر شمرد.

در پاسخ به اين ايراد بايد گفت كه دقت در همين آيات اشكال متصور

[١]. سوره انفال، آيه ١١.