پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٢ - ١٥ قرآن و راه تشخيص هويت انسان

در روايات مى‌خوانيم، يكى از مشركان عرب به نام عَدى بن ابى ربيعه، كه مردى بسيار لجوج و متعصب بود، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و از روز قيامت و چگونگى و زمان آن سؤال كرد؛ و گفت: «اگر آن روز را با چشم خودم ببينم باز تو را تصديق نمى‌كنم و به تو ايمان نمى‌آورم. چگونه مى‌توان باور كرد كه خداوند اين استخوان‌هاى پوسيده را گرد آورى كند، اين باور كردنى نيست». [١]

«بَنان‌» در لغت به معناى انگشتان و گاه به معناى سر انگشتان آمده است. از ماده بَنَّ، و به معناى اقامت گرفته شده، و از آنجا كه انگشتان مايه اصلاح احوال اقامت انسان در جهان دانسته شده، به اين نام ناميده شده است. [٢]

انگشتان نقش بسيار مهمى در زندگى انسان دارند و از عجايب خلقت محسوب مى‌شوند؛ هر چند به واسطه اينكه دائماً در اختيار ما است، از اسرار آن غافليم. اگر انگشتان دست كسى قطع شود؛ هيچ گونه كار ظريفى را نمى‌تواند انجام دهد. نوشتن، ورق زدن كتاب، غذا خوردن بطور راحت، تلفن كردن، باز كردن درها به وسيله كليد و انواع صنايع ظريف و دقيق و حتى صنايع ديگر مانند انواع كارهاى مربوط به ماشين‌ها، بلكه گرفتن اشياى سنگين با دست نيز براى او غير ممكن است، حتى كم شدن يكى از انگشتان مى‌تواند ضربه‌اى به بسيارى از كارهاى روزمره انسان بزند. به همين دليل چهار پايان به خاطر نداشتن انگشت بسيارى از كارها را با دهان يا سر، انجام مى‌دهند.

به تعبير ديگر مى‌توان گفت: وجود انگشتان در بدن انسان، يكى از عوامل مهم پيشرفت تمدن او است؛ و تعبير به بَنان از ماده اقامت و دوام، اشاره لطيفى به‌

[١]. تفسير كبير، جلد ٣، صفحه ٢١٧ و قرطبى، جلد ١٠، صفحه ٦٨٨٥.

[٢]. مفردات راغب و مجمع البحرين و معجم مقاييس، اللغه ماده بَنَ.