٢. در ذيل آيه ٩٥ سوره حجر: انَّا كَفَيْناكَ الْمُسْتَهْزِئينَ‌: «به يقين ما شر استهزاء كنندگان را از تو دفع كرديم.» آمده است كه ٦ گروه (ياكمتر) هر كدام به نوعى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را به باد استهزاء مى‌گرفتند و هر گاه او به دعوت كردن مردم بر مى‌خواست آنها با سخنان خويش تلاش مى‌كردند مردم را از اطراف او پراكنده كنند. ولى خداوند هر يك از آنها را به بلايى مبتلا ساخت و چنان در خود فرو رفتند كه پيامبر صلى الله عليه و آله را فراموش كردند. [٢]

٣. در آيه ١١ سوره مائده مى‌فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! نعمت خدا را بر خويشتن، به ياد آوريد؛ آن زمان كه گروهى (از دشمنان)، قصد داشتند دست به سوى شما دراز كنند (و شما را از ميان بردارند)، امّا خدا دستشان را از شما كوتاه كرد»: يا ايُّهَا الَّذين آمَنوا اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ اذْ هَمَّ قَوْمٌ انْ يَبْسُطُوا الَيْكُمْ ايْدِيَهُمْ فَكَفَّ ايْدِيَهُمْ عَنْكُمْ‌.

در بعضى از روايات آمده كه اين اشاره سربسته ناظر بر توطئه يهود بنى نضير است كه توطئه براى كشتن پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله چيده بودند. هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله با گروهى از ياران به سراغ آنها رفتند تا درباره قراردادى كه نسبت به ديه مقتولين داشتند صحبت كنند آنها گفتند: مانعى ندارد بنشينيد و غذا ميل كنيد تا مقصود

______________________________

(١). در اثبات الهداة، جلد ١، صفحه ٢٤٧ از امام صادق عليه السلام نقل شده كه: پيامبر صلى الله عليه و آله به آنها خبر داد كه كاروان ابوسفيان را در كنار چاه آب فلان قبيله ديدم كه يكى از شترهاى خود را كه سرخ مو بود گم كرده بودند و نشانه‌هاى بازار شام كه هرگز به آنجا نرفته بود براى آنها بازگو كرد و مجمع البيان، جلد ٦، صفحه ٣٩٥ وسيره ابن هشام، جلد ٢٠، صفحه ٤٣ و ٤٤.

(٢). شرح جالب اين ماجرا را مرحوم طبرسى در مجمع‌البيان جلد ٥ و ٦، صفحه ٣٤٦ و مرحوم علامه مجلسى در بحارالانوار، جلد ١٨، صفحه ٤٨ و ابن هشام در سيره، جلد ٢، صفحه ٥٠ و ديگر مفسّران و محدثان و مورخان آورده‌اند.