پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٦ - ششم احياى ارزشهاى معنوى

لطمه‌اى نزند، از نظر آنها مجاز است. تصويب بسيارى از قوانين شرم آور كه ذكر آن مشمئز كننده است، از سوى آنان در همين راستا است. در حالى كه اين جداسازى نه تنها ضربه به شخصيت والاى انسان مى‌زند و او را تا سر حد يك حيوان تنزل مى‌دهد؛ بلكه همان ارزش‌هاى مادى نيز به خطر مى‌افتد؛ چرا كه جداسازى اين دو از يكديگر عملًا ممكن نيست.

ولى قرآن از آنجايى كه هماهنگ با خلقت و فطرت انسان است، هم ارزش‌هاى مادى، و هم ارزشهاى معنوى را در نظر مى‌گيرد.

به هنگامى كه سخن از انتخاب همسر به ميان مى‌آورد، مى‌گويد: الزَّانِى لَا يَنكِحُ إلَّا زَانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَالزَّانِيَةُ لَايَنكِحُهَا إِلَّا زَانٍ أَوْ مُشْرِكٌ وَحُرِّمَ ذَلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ‌: «مرد زناكار جز با زن زناكار يا مشرك ازدواج نمى‌كند، و زن زناكار را جز مرد زناكار يا مشرك به ازدواج خود در نمى‌آورد، و اين كار بر مؤمنان حرام شده است» [١].

و نيز مى‌فرمايد: قُلْ لَّايَسْتَوِى الْخَبِيثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيثِ فَاتَّقُوا اللَّهَ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ‌: «بگو: (هيچ گاه) ناپاك و پاك مساوى نيستند؛ هر چند فزونى ناپاكها، تو را به شگفتى اندازد. از (مخالفت) خدا بپرهيزيد اى صاحبان خرد، تا رستگار شويد» [٢].

روشن است كه خبيث و طيب در اين آيه، يا ناظر به پاكى و ناپاكى معنوى است و يا حداقل عام است، و مادى و معنوى را شامل مى‌شود، بنابراين هرگز فزونى آلودگى‌ها و شيوع ناپاكى‌ها، نمى‌تواند دليل بر مشروعيت و حقانيت آنها

[١]. سوره نور، آيه ٣.

[٢]. سوره مائده، آيه ١٠٠.