پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٦ - شاخههاى اعجاز قرآن

غرق پندارها و تشبيهات شاعرانه خويش‌اند! [١]

ولى هنگامى كه ما به قرآن مراجعه مى‌كنيم، در هيچ موردى مبالغه دروغ‌آميز نمى‌بينيم، و با تمام زيبايى و ظرافتى كه در الفاظ و معانى وجود دارد همگى بيانگر حقايق است؛ و اين‌كه مشاهده مى‌كنيم قرآن در آيات متعدّدى تهمت شاعر بودن را از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و تهمت شعر را از قرآن نفى مى‌كند نيز به همين دليل است. [٢]

آرى! با اين‌كه قرآن عارى از تخيّل‌هاى شاعرانه و مبالغه‌ها و اغراق‌هاى دور از حقيقت شعرى، و تشبيهات و استعارات خيالى است و چيزى جز بيان حقايق (آن هم بطور جدى و قطعى) ندارد، در عين حال آن‌چنان شيرين و جذّاب است كه حتّى دور افتادگان از اسلام بلكه مخالفان پيامبر صلى الله عليه و آله را به خود جذب مى‌كرد كه نمونه‌هايى از آن دربحث جاذبه قرآن گذشت.

جالب اين‌كه تاريخ مى‌گويد: بسيارى از شعراى نامدار عرب هنگامى كه خود را در برابر فصاحت قرآن ديدند، از جان و دل اسلام را پذيرا شدند.

از جمله شاعر توانمندى كه در قلمرو جاذبه قرآن مسلمان شد لبيد بود كه شعرش در زمان جاهليت به عنوان يكى از معلّقات سبع (هفت قطعه شعر معروفى كه به عنوان اشعار برگزيده عرب انتخاب و بر ديوار كعبه آويزان شده بود) به شمار مى‌آمد، مسلمان شد.

حسان بن ثابت نيز از شعراى ثروتمندى بود كه به خاطر جاذبه قرآن مسلمان‌

[١]. سوره شعرا، آيه ٢٢٥.

[٢]. در سه آيه از قرآن، اين نسبت ناروا از مشركان نقل شده است (سوره انبياء، آيه ٥، سوره صافات، آيه ٣٦، سوره طور، آيه ٣٠) و در دو آيه، خداوند با صراحت اين معنا را از پيامبرش نهى مى‌كند (سوره يس، آيه ٦٩ و سوره حاقه، آيه ٤١)