تعدد قرائت ها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٩٥ - تعدد قرائت ها، خطرناك ترين حيله شيطان

واقع آنان گناه خود و ديگران را به دوش مى‌‌كشند. در پاره‌‌اى از آيات و روايات نيز به اين مطلب اشاره شده كه برخى علاوه بر گناه خويش، گناه ديگران را نيز تحمل مى‌‌كنند. البته اين بدان معنا نيست كه گنه‌‌كاران و منحرفان خود مسؤوليتى در قبال گناه خويش ندارند، بلكه آنان در برابر گناهان خويش مسؤولند؛ اما علاوه بر آن، بدعت‌‌گذار نيز در گناه آنان شريك است و تا قيامت هر انحرافى كه بر اثر بدعتى كه او نهاده ايجاد شود، بارى بر گناهان او مى‌‌افزايد. امام صادق(عليه السلام) در اين باره مى‌‌فرمايند:

أَيُّمَا عَبْد مِنْ عِبَادِ اللّهِ سَنَّ سُنَّةً هُدىً كَانَ لَهُ أَجْرٌ مِثْلَ مَنْ عَمِلَ بِذلِكَ مِنْ غَيْرِ أَنْ يُنْقَصَ مِنْ اُجُورِهِمْ شَىْءٌ. أَيُّمَا عَبْد مِنْ عِبَادِ اللّهِ سَنَّ سُنَّةً ضَلالَةً كَانَ عَلَيْهِ مِثْلُ وِزْرِ مَنْ فَعَلَ ذلِكَ مِنْ غَيْرِ أَنْ يُنْقَصَ مِنْ أَوْزَارِهِمْ شَىءٌ.[١]

هر بنده‌‌اى از بندگان خدا كه سنّت هدايتى را پى ريزد، براى او است همانند اجر و پاداش هر كسى كه به آن عمل كند، بدون اين‌‌كه چيزى از اجر عمل كنندگان به آن سنّت كاسته گردد. هر بنده‌‌اى كه سنّت گمراه كننده‌‌اى پى ريزد، براى او است همانند گناه هركسى كه به آن عمل كند، بدون اين‌‌كه چيزى از گناه عمل كنندگان به آن سنّت گمراه كننده كاسته گردد.

دسته دوم از مبغوض‌‌ترين مردم نزد خداوند، كسانى هستند كه يك سلسله از مجهولات و آراى پوچ و بى‌‌پايه را به هم بافته‌‌اند و از طريق آن در اجتماع و در نزد مردم نادان موقعيت و جايگاهى فراهم ساخته‌‌اند. آنان از اين موقعيت كاذب و دروغين براى رسيدن به مقام و مشاغل اجتماعى و رياست بر مردم و

١ـ مجلسى، محمد باقر، بحارالانوار، ج ٧١. باب ٧٢، روايت ٥.