تعدد قرائت ها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٧٤ - انكار ضرورى دين و ارتداد

پس آنچه كه گفته‌‌اند «اختلاف نظر فقيهان در مسايل فقهى همان اختلاف قرائت‌‌ها است و بدان معنا است كه در همه امور دينى مى‌‌توان نظرى بر خلاف آنچه تا كنون گفته شده ابراز كرد»، سخنى كاملا بى اساس و نادرست است. اختلاف نظر فقيهان فقط در مسايل ظنى و مشكوك است نه در يقينيات و ضروريات. به علاوه، نظر غير متخصص در اين حوزه، فاقد اعتبار است.

انكار ضرورى دين و ارتداد

منكر ضرورى دين، مانند منكر اصل دين است. در ابتداى پيروزى انقلاب، گروهى از ملى‌‌گرايان در مخالفت با لايحه قصاص اعلاميه‌‌اى صادر كردند. در آن جا آورده بودند كه اين لايحه خشونت‌‌آميز و غير انسانى است. بدين ترتيب آنان با لايحه‌‌اى كه بر اساس نصوص قرآن و حديث بود به مخالفت برخاستند. امام خمينى(رحمه الله) بلافاصله در مقابل آنان موضع‌‌گيرى كرده و فرمودند: «مردم ايران را دعوت كردند كه مقابل لايحه قصاص بايستند. در اعلاميه ديگر تعبير اين بود كه "لايحه غيرانسانى". ملت مسلمان را دعوت مى‌‌كنند كه در مقابل لايحه قصاص راهپيمايى كنند؛ يعنى در مقابل نص قرآن كريم راهپيمايى كنند... ضرورى اين است كه اين قرآن از خدا است و در قرآن هرچه باشد ضرورى است كه بايد پذيرفت. قضيه قصاص در جاهايى از قرآن تصريح شده است و لايحه قصاص همان مسايل قرآن است... جبهه ملى از امروز محكوم به ارتداد است».[١]