در پرتو ولايت - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣١٥ - استقرار نظام ولايى در ايران

دست گرفته و به خيابان‌ها آمدند. عده‌اى از خانم‌ها به مردها گفتند اگر شما براى نجات امام اقدام نمى‌كنيد، پس در خانه بنشينيد و ما خود اقدام مى‌كنيم!

چه عاملى باعث حضور گسترده مردم از مرد و زن شده بود؟ آيا مردم براى انجام اين حركت منتظر فتواى علما بودند؟ اساساً در اين حالت نياز به فتوا نبود؛ چه اين كه دين در خطر بود. اين مسأله از قطعى ترين مسايل دين است و قطعيات دين نيازمند تقليد نيست. اگر دين در خطر باشد همه چيز بايد فدا شود.

در هر حال، حكومت وقت با كمال بى رحمى و قساوت به كشتار مردم پرداخت و در كمتر از ٢٤ ساعت پانزده هزار نفر از مردم را همانند برگ خزان به زمين ريخت. آن گاه جنازه‌ها را تا پاسى از شب و با كاميون‌هاى متعدد به بيرون شهر حمل كردند، در حالى كه در ميان اجساد تعداد زيادى مجروح و زخمى نيز وجود داشتند كه پيوسته ناله مى‌زدند. با اين حال مردم از خواسته خويش دست برنداشتند.

جريان پانزده خرداد يك حركت مردمى، و بدون برنامه ريزى قبلى و بدون دخالت حزب يا گروه خاصى بود و در آن تمام اقشار مختلف مردم و طبق احساس دينى خويش شركت داشتند. امام خمينى(رحمه الله) فرمود آن جا كه پاى دين در خطر باشد تقيه حرام است. نيز فرمود هرگاه اساس اسلام در خطر باشد بايد به پا خاست «ولو بَلَغَ ما بَلَغ»؛ تا به هر جا برسد، گرچه هزاران نفر كشته شوند. در اين جا مسأله دستگيرىِ يك عالِم مطرح نيست، مسأله دين است.

امام خمينى(رحمه الله) به خوبى توطئه‌هاى دشمن را تشخيص داد و براى مبارزه با آن كمر بست. آفرين به فهم پيرزنانى كه از خانه‌هاى پايين شهر و