در پرتو ولايت - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣١٣ - استقرار نظام ولايى در ايران

امام اين بود كه حفظ اساس اسلام از نماز واجب تر است. اين امر مطلب ساده‌اى نبود كه مردم به راحتى آن را بپذيرند، بلكه امام خمينى(رحمه الله) سال‌ها براى آن زحمت كشيد و خون دل خورد. ابتدا اين مسأله را در حوزه علميه مطرح ساخت و سپس ميان مردم تثبيت شد. مبلّغان مذهبى و شاگردان آن بزرگوار مردم را متوجه اهميت حفظ اساس اسلام و اهتمام به اجراى احكام اسلامى كردند. از آن جا كه امام خمينى(رحمه الله) فردى مخلص بود خدا هم او را يارى كرد و توانست اين قدم اول و مهم را به درستى و با استحكام بردارد. از اين پس امام(رحمه الله) مترصد فرصت مناسب براى بهره بردارى از اين موقعيت فرهنگى بود.

پس از آن، قضاياى دوازدهم محرم ١٣٨٣ ق يا همان پانزده خرداد ١٣٤٢ ش به وجود آمد. امام خمينى(رحمه الله) در سخنرانى دوازدهم محرم خويش فرمودند، برخى خيال مى‌كنند بنى اميه با امام حسين(عليه السلام) و فرزندانش دشمنى داشتند، حال آن كه اين گونه نيست، آنان با اساس اسلام دشمنى داشتند.

به عنوان شاهدى براى اين فرمايش حضرت امام(رحمه الله) مى‌توان به قضيه گفتگوى مُغيره و معاويه اشاره كرد. مُغيره به معاويه گفت، حال كه حكومت تو مستقر شده قدرى با پسرعموهايت (بنى هاشم) مدارا كن. معاويه در پاسخ گفت مگر نمى‌بينى محمد نام خويش را در كنار نام خدا آورده است. تا آن را از بين نبرم آرام نمى‌گيرم!

معاويه نه تنها نسبت به اجراى احكام اسلامى بى اهميت بود، بلكه در عقايد دينى تشكيك مى‌كرد و در مواردى آن را به مسخره مى‌گرفت. براى مثال، روز چهارشنبه نماز جمعه خواند!! او اعلام كرد كه چون نمى‌تواند روز