در پرتو ولايت - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٥٦ - گفتار هشتم

مُسْتَكْرَه بِها؛ حال كه حكومت من عامل نجات شما از هلاكت است، از روى اختيار، و نه اكراه و جبر، با حكومت من همكارى كنيد و تصميم بگيريد آن را از دل و جان بپذيريد تا هم در دنيا عزتتان محفوظ بماند و هم در آخرت به نجات و سعادت برسيد. سپس مى‌فرمايد، يا اين كار را انجام مى‌دهيد و خود را با طوع و رغبت با حكومت حق همراه مى‌كنيد، يا اين كه خدا اين قدرت را از شما خواهد گرفت: وَ اللّهِ لَتَفعَلَنَّ اَوْ لَيَنْقُلَنَّ اللّهُ عَنْكُمْ سُلطانَ الاِسلامِ ثُمَّ لا يَنْقُلُهُ إِلَيْكُمْ اَبَداً حَتّى يَأْرِزَ الاَْمْرُ اِلى غَيْرِكُمْ؛١ اگر با حكومت حق همراهى نكنيد، خدا سلطنت اسلامى و حكومت اسلامى را از چنگ شما در خواهد آورد و به دست ديگران خواهد داد.

آرى، اميرالمؤمنين(عليه السلام) تنها راهى را كه باعث مى‌شود قدرت و عزت جامعه اسلامى محفوظ بماند اين مى‌داند كه مردم از حكومت الهى پيروى كرده و از دستورات خدا اطاعت و احكام او را اجرا كنند. حضرت قسم ياد مى‌كند كه اگر به دنبال بدعت‌ها و نوآورى‌هاى خودساخته رفته و با توجيهات و بهانه‌هايى نظير اين كه زمان چنين اقتضا مى‌كند و دنيا از ما نمى‌پذيرد، از اجراى احكام خداوند شانه خالى كنيد، بدانيد كه اين قدرت و شوكت از شما سلب خواهد شد.

اميرالمؤمنين(عليه السلام) در نهج البلاغه در توصيف جنگ‌هاى زمان پيامبر(صلى الله عليه وآله) مى‌فرمايد:

فَلَقَدْ كُنّا مَعَ رَسُولِ اللّه(صلى الله عليه وآله) وَ اِنَّ الْقَتْلَ لَيَدُورُ عَلَى الآباءِ وَ الأَبْناءِ وَ