در پرتو ولايت - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٨٨ - اثبات موهبت تشريعى « خلافت» ، از طريق حديث منزلت

بودند، از آمريكا نسخه بردارى مى‌كنند. به هر حال مقصودم اين است كه ما از تمام اين مسايل اطلاع يافته ايم؛ اما آيا خودمان شاهد عينى اين مسايل بوده ايم؟ آيا با كمك عقل و تحليل ذهنى به چنين نتيجه‌اى رسيده ايم؟ روشن است كه راه معلوم شدن اين قضايا بر ما «نقل» بوده است.

زمانى كه تمام رسانه‌هاى خبرى دنيا، اختلافات موجود در انتخابات آمريكا را نقل مى‌كنند، به استناد اخبار رسانه ها، صحت اين خبر براى همه ثابت مى‌شود و كسى نسبت به آن ترديد نخواهد كرد؛ چون نمى‌توان پذيرفت كه تمام كسانى كه اين اخبار را نقل مى‌كنند، با يكديگر توطئه كرده‌اند تا چنين دروغى را بسازند. چنين خبرى را «خبر متواتر» مى‌گويند. گاهى، يقينى كه از اين اخبار حاصل مى‌شود، از يقينى كه به واسطه حس حاصل مى‌شود، بالاتر است. در بعضى موارد ممكن است حس خطا كرده و چشم يا گوش اشتباه كند؛ ولى در اخبار متواتر هيچ خطايى راه ندارد.

به هر حال راه تحقيق در مورد اين قبيل مسايل، بررسى اخبار، اسناد و مدارك است و با استفاده از همين روش، چنين يقينى حاصل شده است. اين «اخبار» قطع آور است و جاى هيچ شك و شبهه‌اى را براى هيچ عاقلى باقى نمى‌گذارد.

زمانى كه يك دانشمند سنّى حديث منزلت را با پنج هزار سند نقل مى‌كند، كدام عاقلى است كه در صحت اين حديث شك كند و بگويد دروغ است؟! علاوه بر اين كه صدها نفر از علما، محدثان و بزرگان آنها نيز سخنانى نظير اين را گفته اند.

اگر در اين زمينه بخواهيم تحقيق كنيم، آيا جز مراجعه به اسناد و مدارك راه ديگرى داريم؟ اسناد و مدارك نيز حاكى از اين است كه خود