در پرتو ولايت - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٨٧ - اثبات موهبت تشريعى « خلافت» ، از طريق حديث منزلت
«اسكندر» به ايران حمله كرده يا نه؟ اگر اين دو متد قادر به ارائه پاسخ اين سؤالات نيستند، چگونه مىتوان براى آنها پاسخى يافت؟ براى اين قبيل علوم، روش سومى به نام «روش نقلى» به كار مىرود كه در آن، تنها مراجعه به اسناد، مدارك، نقل قولها و شواهد معتبر مفيد خواهد بود.
اكنون با در نظر گرفتن سه روش مذكور، زمانى كه مىخواهيم بررسى كنيم كه آيا پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) حضرت على(عليه السلام) را براى جانشينى خود معيّن كرده است يا نه، آيا مىتوانيم از روش عقلى استفاده كنيم و با كمك تحليل عقلى به نتيجه برسيم؟! آيا مىتوانيم از طريق تجربه و حس پاسخى براى اين سؤال بيابيم؟! روشن است كه هيچ يك از عقل و تجربه نمىتوانند براى يافتن پاسخ اين سؤال ما را يارى كنند. اثبات اين مسأله جز با روش نقلى ممكن نيست و تمام علماى عالم، اعم از مسلمان و غير مسلمان، روش تحقيق در اين قبيل مسايل را روش نقلى ـ تاريخى مىدانند. حال اگر كسى بگويد من مىخواهم درباره جانشينى حضرت على(عليه السلام) پس از پيامبر(صلى الله عليه وآله) با استفاده از روش عقلى تحقيق كنم، آيا اين سخن نزد عقلاى عالم قابل قبول است؟! روشن است كه اثبات اين قضيه تاريخى، راهى جز مراجعه به اسناد و مدارك تاريخى ندارد.
نظير اين قبيل مسايل تاريخى در عالم به وفور يافت مىشود؛ براى نمونه مىتوان به مسايل انتخابات اخير آمريكا اشاره كرد. در اين انتخابات اختلافى بين حزب دموكرات و حزب جمهورى خواه به وجود آمد و رسوايى بزرگى در مهد دموكراسى عالم به پا شد و خودشان گفتند در آراى مردم خيانت شده است؛ شبيه آنچه كه چندى پيش در كشور ما نيز در انتخابات مجلس ششم اتفاق افتاد ـ چون كسانى كه در اين جا مسبِّب اين مسأله