در پرتو ولايت
(١)
پيشگفتار
١١ ص
(٢)
گفتار اول
١٥ ص
(٣)
گفتار دوم
٢٩ ص
(٤)
3 چگونه خلافت در « يوم الانذار» به كودكى نابالغ سپرده مى شود؟!
٣٠ ص
(٥)
پاسخ كلى اين سه شبهه
٣١ ص
(٦)
نيل به مقام والاى « امامت» قبل از بلوغ!
٣٣ ص
(٧)
خلاصه بحث
٤٩ ص
(٨)
گفتار سوم
٥١ ص
(٩)
خلاصه اى از مطالب گذشته
٥١ ص
(١٠)
فضايل غير اكتسابى، منشأ جبر؟
٥٣ ص
(١١)
اعطاى فضايل غير اكتسابى، اقدامى تبعيض  آميز؟
٥٩ ص
(١٢)
تكاليف بيشتر و سخت  تر براى برخورداران از مواهب تكوينى
٦٣ ص
(١٣)
گفتار چهارم
٧١ ص
(١٤)
اثبات موهبت تشريعى « خلافت» ، از طريق حديث منزلت
٧٤ ص
(١٥)
گفتار پنجم
٩١ ص
(١٦)
سقيفه، نقطه آغاز سكولاريزم
٩١ ص
(١٧)
توجه به يك نكته در حديث « يوم الدار»
٩١ ص
(١٨)
نكته اى در مورد تقيّه
٩٣ ص
(١٩)
ظهور « سكولاريزم» در سقيفه!
٩٤ ص
(٢٠)
اولين نظريه  پرداز سكولاريزم در تاريخ اسلام
٩٦ ص
(٢١)
تجاهل، يكى از شگردهاى معاويه
١٠٠ ص
(٢٢)
حكومت دينى، ديكتاتورى يا دموكراتيك؟!
١٠٥ ص
(٢٣)
ابليس، اولين منكر ربوبيت تشريعى خداوند
١٠٦ ص
(٢٤)
گفتار ششم
١١١ ص
(٢٥)
سقيفه، عبرتى مهم در تاريخ اسلام
١١١ ص
(٢٦)
ماجراى سقيفه
١١٤ ص
(٢٧)
عبرت هايى مهم از سقيفه
١١٩ ص
(٢٨)
گفتار هفتم
١٢٣ ص
(٢٩)
1 دنياپرستى و جاه  طلبى
١٢٤ ص
(٣٠)
2 نفاق و ايمان مصلحتى
١٢٤ ص
(٣١)
3 اختلافات عشيره  اى
١٢٦ ص
(٣٢)
4 حسادت
١٢٨ ص
(٣٣)
5 انتقام  جويى و كينه  توزى
١٣١ ص
(٣٤)
ملاك حب و بغض در اسلام
١٣٣ ص
(٣٥)
گفتار هشتم
١٤٥ ص
(٣٦)
جنگ بر اساس تنزيل و تأويل
١٥٨ ص
(٣٧)
جنگ ارزشى يا جنگ سلطه  جويانه؟
١٦٢ ص
(٣٨)
گفتار نهم
١٦٥ ص
(٣٩)
صبر 25 ساله، چرا؟
١٦٥ ص
(٤٠)
نصب و اذن الهى، تنها ملاك مشروعيت حاكم
١٨٢ ص
(٤١)
گفتار دهم
١٩١ ص
(٤٢)
نقش مردم در مشروعيت و مقبوليت حكومت اسلامى
١٩١ ص
(٤٣)
چكيده اى از مباحث جلسه قبل
١٩١ ص
(٤٤)
روزى صبر و روزى جنگ، چرا؟
١٩٧ ص
(٤٥)
شيعه هاى مدرن!
١٩٩ ص
(٤٦)
مغالطه درباره « حاكميت ملت بر سرنوشت خويش»
٢٠١ ص
(٤٧)
عبرت هايى از تاريخ
٢٠٤ ص
(٤٨)
« ضعف شناخت» و « خودباختگى» عواملى مهم در انحراف هاى جامعه اسلامى
٢٠٦ ص
(٤٩)
خلاصه و چكيده اين ده گفتار
٢١٢ ص
(٥٠)
تقابل « غدير» و « سقيفه» در تاريخ اسلام
٢٢٣ ص
(٥١)
غدير، حادثه اى بسيار مهم و درخور توجه
٢٢٣ ص
(٥٢)
تكرار سقيفه
٢٢٨ ص
(٥٣)
غدير و سقيفه، عبرت هايى بزرگ براى ما
٢٣٢ ص
(٥٤)
غدير در مسلخ سقيفه!
٢٢٥ ص
(٥٥)
معماى ولايت  گريزى
٢٣٩ ص
(٥٦)
1 كينه هاى شخصى
٢٤٢ ص
(٥٧)
3 فقر فرهنگى
٢٤٥ ص
(٥٨)
« دموكراسى» ، ره  آورد باطل سقيفه
٢٤٧ ص
(٥٩)
سقيفه، نقطه آغاز سكولاريزم
٢٥٠ ص
(٦٠)
بحثى پيرامون مفهوم « امامت» ، « ولايت» و « ولايت فقيه»
٢٥٧ ص
(٦١)
امامت در آينه لغت
٢٥٧ ص
(٦٢)
ولايت در آينه لغت
٢٦٤ ص
(٦٣)
تفاوت وحى با الهام
٢٦٦ ص
(٦٤)
ولايت تكوينى بشر، مستلزم شرك؟!
٢٦٨ ص
(٦٥)
ولايت فقيه، تعبيرى توهين  آميز نسبت به مردم؟!
٢٧٢ ص
(٦٦)
ولايتِ « مطلقه» فقيه
٢٧٤ ص
(٦٧)
ولايت مطلقه فقيه، مستلزم شرك؟!
٢٧٦ ص
(٦٨)
ولايت مطلقه فقيه، مطلقِ از اسلام؟!
٢٧٧ ص
(٦٩)
« ولايت مدارى» خصيصه مهم « حزب الله» در قرآن
٢٧٩ ص
(٧٠)
ولايت مدارى، نيازمند دو عامل مهم
٢٨٣ ص
(٧١)
تأملى در مفهوم « ولايت»
٢٨٥ ص
(٧٢)
« غدير» ، ترجمانى گويا از « ولايت»
٢٨٧ ص
(٧٣)
ريشه لغوى ولايت
٢٨٩ ص
(٧٤)
تبيين رابطه ولايت بين « خدا» و « انسان»
٢٩١ ص
(٧٥)
استقرار حكومت و ولايت فقيه در ايران
٣٠١ ص
(٧٦)
حفظ اسلام و ارزش  ها، حق و تكليف
٣٠١ ص
(٧٧)
نقش مردم در استقرار حكومت حق
٣٠٣ ص
(٧٨)
استقرار نظام ولايى در ايران
٣٠٨ ص
(٧٩)
ولىّ فقيه و حق قانون  گذارى
٣١٩ ص
(٨٠)
وسعت اختيارات ولىّ  فقيه و اهميت عنصر زمان و مكان در اجتهاد
٣١٩ ص
(٨١)
ولايت مطلقه، ولايت عامه و ولايت خاصه
٣٢٠ ص
(٨٢)
حكومت اسلامى و حق وضع قانونِ خلاف اسلام؟!
٣٢٤ ص
(٨٣)
اراده تشريعى الهى و راه كشف آن
٣٢٧ ص
(٨٤)
احكام اوليه و احكام ثانويه
٣٣١ ص
(٨٥)
حكم حكومتى (ولايى)
٣٣٤ ص
(٨٦)
ولىّ فقيه و مسأله تعيين مصداق و موضوع
٣٣٦ ص
(٨٧)
حكومت ولايى و تهديدهاى پيش رو
٣٤١ ص
(٨٨)
« ولايت» ، عامل وحدت و مانع تفرقه
٣٤١ ص
(٨٩)
شكر نعمتِ « حكومت اسلامى»
٣٤٣ ص
(٩٠)
سياست جديد دشمن عليه نظام اسلامى
٣٤٤ ص
(٩١)
اَشكال مختلف تهاجم فرهنگى دشمن
٣٤٦ ص
(٩٢)
هشدارى به مسؤولان نظام اسلامى
٣٥٠ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص

در پرتو ولايت - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٠٥ - حكومت دينى، ديكتاتورى يا دموكراتيك؟!

ابوطالب(عليه السلام) را مسخره كردند؟ از اين رو آنها نيز از اين تعبير پيامبر(صلى الله عليه وآله) نسبت به حضرت على(عليه السلام) امامت و وجوب اطاعت را برداشت كردند.

 

حكومت دينى، ديكتاتورى يا دموكراتيك؟!

پيش از اين شبهه‌اى مطرح شد كه بخشى از آن بدون پاسخ باقى ماند. اين شبهه كه امروزه بيشتر مطرح مى‌شود اين است كه حكومت دو قسم بيشتر ندارد: ديكتاتورى ودموكراتيك. از اين رو حكومت اسلامى يا ديكتاتورى است يا دموكراتيك. روشن است كه نمى‌توان پذيرفت حكومت اسلامى ديكتاتورى باشد؛ بنابراين بايد گفت حكومت اسلامى دموكراتيك است. از لوزام دموكراتيك بودن حكومت نيز اين است كه خود مردم بايد براى خود، قانون، خليفه و رئيس تعيين كنند. در اين صورت اصولا پيامبر(صلى الله عليه وآله) بر اساس چه حقى مى‌تواند براى خود جانشين تعيين كند؟! اين كار نوعى استبداد ديكتاتورى است كه در يك حكومت دموكراتيك قابل قبول نيست!

پاسخ اين شبهه اين است كه تقسيم حكومت به دموكراتيك و استبدادى، تقسيم كاملى نيست. به تعبير ديگر، حكومت‌هايى كه مردم برقرار مى‌كنند از دو حال خارج نيست، يا آن حكومت با كمك زور و جبر بر سر كار آمده است (حكومت استبدادى) و يا با مراجعه به آرا و نظرات مردم انتخاب شده است (حكومت دموكراتيك). اما اگر حكومتى از ناحيه خدا تعيين شده باشد، ديكتاتورى در آن مطرح نيست؛ چون استبداد و ديكتاتورى در صورتى تحقق مى‌يابد كه انسانى امرى را با اجبار و بدون دليل به انسان‌هاى ديگر تحميل كند. اصولا عنوان ديكتاتورى در مورد ذات حضرت بارى تعالى موضوعيت پيدا نمى‌كند؛ چون انسان در مقابل