در پرتو ولايت - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٨٠ - اثبات موهبت تشريعى « خلافت» ، از طريق حديث منزلت

رسول الله(صلى الله عليه وآله) ! من شهادت مى‌دهم كه شما رسول خدا هستى و آنچه فرموديد حق است. طبق برخى نقل‌ها پيامبر(صلى الله عليه وآله) تا سه بار دعوت خود را تكرار كردند و در هر بار تنها اميرالمؤمنين(عليه السلام) حاضر به پذيرش دعوت آن حضرت شد. از اين رو پيامبر(صلى الله عليه وآله) خطاب به حاضران فرمودند:

اِنّ هذا أَخى و وصيّى و وزيرى و خَليفَتى فيكُمْ فَاسْمَعُوا لَهُ و أَطيعُوا؛١ اين برادر من، وصى من، وزير من و خليفه من در ميان شما است؛ پس سخن او را پذيرفته و از او اطاعت كنيد. فَقامَ الْقَومُ يَضْحَكُونَ؛ آنها برخاستند و در حالى كه مى‌خنديدند و پيامبر(صلى الله عليه وآله) را مسخره مى‌كردند.

به ابوطالب گفتند: كار به جايى رسيده است كه تو بايد مطيع فرزند سيزده ساله خودت باشى، او امير و تو هم فرمان بردار و تابع او باشى! سپس مجلس را با خنده و تمسخر ترك كردند.

اين روايت را علماى اهل تسنن با سند متواتر نقل كرده اند. در روايت ديگرى به همين مضمون، پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) در ادامه سخن خود، در مورد حضرت على(عليه السلام) مى‌فرمايد: يَكُونُ مِنّى بِمَنزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسى(عليه السلام) .٢

مؤلف كتاب «شواهد التنزيل» كه يكى از علماى اهل تسنن است،٣مى گويد: من حديث منزلت را با پنج هزار سند نقل كرده ام. هم چنين عده زيادى از علماى اهل تسنن شهادت داده‌اند كه اين حديث، از جمله اخبار متواتر است. يكى از علماى اهل تسنن كتابى درباره اخبار متواتر به نام