الأخبار الطوال ( فارسي )
(١)
ساميها
٢٧ ص
(٢)
ضحاك
٢٨ ص
(٣)
بعثت هود
٢٩ ص
(٤)
نمرود پسر كنعان
٣٠ ص
(٥)
قحطان
٣١ ص
(٦)
زاب پسر بودكان
٣٥ ص
(٧)
كيكاوس پسر كيقباد
٣٧ ص
(٨)
پادشاهى پسر افريقيس و هلاك طسم و جديس
٣٩ ص
(٩)
پادشاهى داود ( ع )
٤٢ ص
(١٠)
پادشاهى بلقيس
٤٤ ص
(١١)
زرتشت و دعوتش
٤٩ ص
(١٢)
داريوش و اسكندر
٥٧ ص
(١٣)
فتوح اسكندر
٥٨ ص
(١٤)
اسكندر و سرزمينهاى خاور دور
٦١ ص
(١٥)
ياجوج و ماجوج
٦٢ ص
(١٦)
پادشاهان يمن
٦٥ ص
(١٧)
اردشير پسر بابك
٦٨ ص
(١٨)
جرجيس و پادشاه موصل
٧١ ص
(١٩)
روميان و شاپور ذو الاكتاف
٧٦ ص
(٢٠)
پادشاهى ربيعة بن نصر لخمى بر يمن
٨١ ص
(٢١)
عمرو بن عدى
٨٣ ص
(٢٢)
پادشاهى بهرام گور
٨٤ ص
(٢٣)
فيروز پسر يزدگرد
٨٧ ص
(٢٤)
حبشىها و يمن
٩٠ ص
(٢٥)
ايرانيان و يمن
٩٣ ص
(٢٦)
آيين مزدكى
٩٤ ص
(٢٧)
خسرو انوشروان
٩٦ ص
(٢٨)
ايران و روم بروزگار انوشروان
٩٧ ص
(٢٩)
خراج در روزگار انوشروان
٩٩ ص
(٣٠)
پادشاهى هرمزد
١٠٣ ص
(٣١)
پادشاهى خسرو پرويز
١١٣ ص
(٣٢)
پادشاهى شيرويه پسر خسرو پرويز
١٣٧ ص
(٣٣)
پيام ميان پدر و پسر
١٣٨ ص
(٣٤)
پس از مرگ شيرويه
١٤١ ص
(٣٥)
جنگهاى اعراب و ايرانيان
١٤٢ ص
(٣٦)
فتوحات اسلامى در روزگار عمر بن خطاب
١٤٤ ص
(٣٧)
جنگ قادسيه
١٥١ ص
(٣٨)
جنگ جلولاء
١٦١ ص
(٣٩)
جنگ شهر شوشتر
١٦٤ ص
(٤٠)
جنگ نهاوند
١٦٨ ص
(٤١)
حكومت عثمان بن عفان
١٧٤ ص
(٤٢)
فتوحات روزگار عثمان
١٧٥ ص
(٤٣)
جنگ جمل
١٨٠ ص
(٤٤)
كشته شدن عبيد الله پسر عمر بن خطاب
٢٢٠ ص
(٤٥)
كشته شدن ذو الكلاع
٢٢١ ص
(٤٦)
كشته شدن هاشم بن عتبة بن ابى وقاص مرقال
٢٢٥ ص
(٤٧)
كشته شدن حوشب ذو ظليم
٢٢٨ ص
(٤٨)
پيمان نامه حكميت
٢٣٧ ص
(٤٩)
اختلاف پس از تعيين داوران
٢٤٠ ص
(٥٠)
گفتگوهاى حكمين
٢٤٣ ص
(٥١)
اعلان راى
٢٤٥ ص
(٥٢)
جنگ خوارج
٢٥١ ص
(٥٣)
سرانجام كار على بن ابى طالب ( ع )
٢٥٧ ص
(٥٤)
شهادت على بن ابى طالب ( ع )
٢٥٩ ص
(٥٥)
زياد بن ابيه
٢٦٦ ص
(٥٦)
رحلت حسن بن على ( ع )
٢٦٨ ص
(٥٧)
معاويه و عمرو عاص
٢٧٠ ص
(٥٨)
مرگ معاويه
٢٧٣ ص
(٥٩)
بيعت با يزيد
٢٧٥ ص
(٦٠)
مسلم در كوفه
٢٧٩ ص
(٦١)
شهادت مسلم بن عقيل
٢٨٨ ص
(٦٢)
بيرون آمدن امام حسين ( ع ) بسوى كوفه
٢٩٠ ص
(٦٣)
سرانجام امام حسين ( ع )
٢٩٨ ص
(٦٤)
عبد الله بن زبير
٣٠٨ ص
(٦٥)
خوارج
٣١٤ ص
(٦٦)
جنگ مهلب با خوارج
٣١٦ ص
(٦٧)
مهلب و حجاج
٣٢٢ ص
(٦٨)
عراق پس از مرگ يزيد
٣٢٦ ص
(٦٩)
كشتن عمرو بن سعيد بن عاص
٣٣١ ص
(٧٠)
دعوت براى خلافت خاندان على عليه السلام از طرف مختار
٣٣٣ ص
(٧١)
كشته شدن مختار
٣٥٠ ص
(٧٢)
سلطنت عبد الله بن زبير
٣٥٢ ص
(٧٣)
تسليم عراق به سپاه شام
٣٥٤ ص
(٧٤)
كشته شدن عبد الله بن زبير
٣٥٧ ص
(٧٥)
پايان كار عبد الملك بن مروان
٣٦٦ ص
(٧٦)
عمر بن عبد العزيز
٣٧٣ ص
(٧٧)
يزيد بن عبد الملك
٣٧٤ ص
(٧٨)
آغاز و ظهور دعوت براى بنى عباس
٣٧٥ ص
(٧٩)
هشام بن عبد الملك
٣٧٧ ص
(٨٠)
ابو مسلم خراسانى
٣٧٩ ص
(٨١)
مرگ امام
٣٨١ ص
(٨٢)
اتفاقى ميان خالد و هشام
٣٨٦ ص
(٨٣)
وليد بن يزيد
٣٨٩ ص
(٨٤)
يزيد بن وليد
٣٩١ ص
(٨٥)
ابراهيم بن وليد
٣٩٢ ص
(٨٦)
مروان بن محمد
٣٩٣ ص
(٨٧)
آشكار شدن دعوت ابو مسلم
٤٠٢ ص
(٨٨)
پايان حكومت بنى أميه
٤٠٨ ص
(٨٩)
ابو جعفر منصور
٤١٩ ص
(٩٠)
كشتن منصور ابو مسلم خراسانى را
٤٢١ ص
(٩١)
حكومت محمد امين
٤٣٣ ص
(٩٢)
خلافت عبد الله مامون
٤٤٢ ص
(٩٣)
حكومت محمد معتصم
٤٤٣ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص

الأخبار الطوال ( فارسي ) - الدِّينَوري، أبو حنيفة - الصفحة ١٩١ - جنگ جمل


خداوند منزلت شهيدان و مصاحبت پيامبران و زندگى نيكبختان را مسالت مىكنيم كه ما براى او و در اختيار اوييم » .
سپس امير المؤمنين على ( ع ) كارگزاران خود را به شهرها فرستاد . بر مداين و جوخى يزيد بن قيس ارحبى را و بر اصفهان و جبل محمد بن سليم را و بر بهقبادها قرط بن كعب را و بر كسكر و اطراف آن قدامة بن عجلان ازدى و بر بهرسير و نواحى آن عدى بن حارث و بر استان بالا حسان بن عبد الله بكرى و بر استان زوابى سعد بن مسعود ثقفى و بر سجستان و نواحى آن ربعى بن كاس و بر تمام خراسان خليد بن كاس را گماشت . خليد بن كاس چون به خراسان نزديك شد باو خبر رسيد كه مردم نيشابور دست از اطاعت برداشته‌اند و يكى از دختران خسرو از كابل آنجا آمده است و مردم متوجه او شده‌اند ، خليد با آنان جنگ كرد و ايشان را منهزم ساخت و به دختر خسرو امان داد و او را به حضور على ( ع ) فرستاد .
چون آن دختر را به حضور على ( ع ) آوردند ، فرمود آيا دوست دارى كه ترا به همسرى اين پسرم يعنى حسن ( ع ) درآورم ؟ گفت با كسى كه زير دست ديگرى است ازدواج نمىكنم ولى اگر دوست داشته باشى به همسرى خودت در مىآيم ، على ( ع ) فرمود من پير مردم و اين پسرم چنين خوبىهايى دارد ، گفت تمام خوبىهايش را به خودت بخشيدم ، در اين هنگام مردى از بزرگان دهقانهاى عراق كه نامش نرسى بود برخاست و گفت اى امير مؤمنان آگاهى كه من از خاندان پادشاهى و از خويشان او شمرده مىشوم او را به ازدواج من درآور ، فرمود او نسبت به خودش مختار است و سپس بان دختر فرمود هر جا مىخواهى برو و با هر كس دوست مىدارى ازدواج كن كه بر تو چيزى نيست .
على ( ع ) بر موصل و نصيبين و دارا و سنجار و آمد و ميافارقين و هيت و عانات و آنچه از سرزمينهاى شام كه بر آنها دست يافته بودند اشتر را گماشت ، و او بانجا رهسپار شد . [ ٢١٧ ] ضحاك بن قيس فهرى كه از سوى معاوية بن ابو سفيان حاكم آن نواحى


٢١٧ - در مورد اين شهرها قبلا توضيح داده شده و لزومى به تكرار آن نيست . ( م )