عليه- [١] گفته شده است منجح از غلامان حسن عليه السلام بود كه از مدينه همراه فرزند آن حضرت در ركاب امام حسين عليه السلام حركت كرد و سرانجام به سهم خويش به سعادت دست يافت و با شهادت رستگار شد. [٢]

٦) سعد بن حرث خزاعى، غلام على عليه السلام:

سعد يكى از غلامان على عليه السلام بود كه پس از او به حسن عليه السلام و سپس به حسين عليه السلام پيوست. هنگامى كه امام حسين از مدينه بيرون آمد سعد نيز با او به مكّه آمد و سپس به كربلا رفت؛ و در نخستين حمله در آن‌جا به شهادت رسيد. [٣] گفته شده است كه وى مصاحبت پيامبر (س) را درك كرد و در كوفه عضو شرطه اميرالمؤمنين عليه السلام بود و امام عليه السلام به وى حكومت آذربايجان داد. [٤]

٧) نصر بن ابى نيزر، غلام على عليه السلام:

پدر نيزر از شاهزادگان عجم يا از فرزندان نجاشى بود. مبرّد در الكامل گويد: براى من مسلّم است كه وى از فرزندان نجاشى است.

در خردسالى به اسلام رغبت پيدا كرد، پس او را نزد پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم بردند و اسلام آورد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم او را تربيت كرد و پس از رحلت آن حضرت، نصر با فاطمه صلى الله عليه و آله و سلم و فرزندانش همراه گرديد. و ديگرى گفته است: او فرزند يكى از پادشاهان عجم بود كه نخست به رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم هديه شد و سپس نزد اميرالمؤمنين عليه السلام رفت و در نخلستان آن حضرت برايش كار مى‌كرد ... و اين نصر پسر اوست كه پس از على عليه السلام و حسن عليه السلام، به حسين عليه السلام پيوست. همراه آن حضرت از مدينه به مكّه آمد و سپس به كربلا رفت و در آن‌جا كشته شد. او سواره بود و اسبش را پى كردند و در حمله نخست كشته شد. [٥]

٨) حرث بن نبهان، غلام حمزةبن عبدالمطلب عليه السلام:

سيره‌نويسان گفته‌اند: نبهان غلام حمزه و تك‌سوارى شجاع بود. وى دو سال پس از شهادت حمزه از دنيا رفت و پسرش حرث به اميرالمؤمنين و سپس به حسن عليه السلام و سپس به حسين عليه السلام پيوست. هنگامى كه‌

[١] تنقيح المقال، ج ٣، ص ٢٤٧.

[٢] إبصار العين، ص ٩٦.

[٣] همان.

[٤] تنقيح المقال، ج ٢، ص ٨١.

[٥] إبصار العين، ص ٩٧- ٩٨.