با کاروان حسینی - ت بینش
(١)
مقدمات پژوهش
١١ ص
(٢)
پيشگفتار
١١ ص
(٣)
مقدمه
١٧ ص
(٤)
پيش درآمد
٣١ ص
(٥)
مقاله نخست جريان نفاق مطالعهاى در ماهيت و دستاوردها
٣١ ص
(٦)
تعريف
٣٣ ص
(٧)
مراتب طمع منافقان از ورود به اسلام، در موارد زير قابل تصوير است
٣٧ ص
(٨)
شاخصهاى جريان نفاق
٤١ ص
(٩)
1 - حزب سلطه
٤١ ص
(١٠)
2 - منافقان اهل كتاب
٥٠ ص
(١١)
3 - منافقان ساكن مدينه
٥٩ ص
(١٢)
4 - حزب اموى
٦٢ ص
(١٣)
نقطه عطفهاى اساسى و دستاوردها
٧٣ ص
(١٤)
1 - سقيفه
٧٣ ص
(١٥)
نتايج سقيفه
٧٩ ص
(١٦)
1 - عزل وصى شرعى
٨٠ ص
(١٧)
2 - در تنگنا قرار دادن اهل بيت
٨٠ ص
(١٨)
3 - منع بنىهاشم از تصدى پستهاى حكومتى
٨٠ ص
(١٩)
4 - باز گذاشتن دست اموىها در تصدى پستهاى حكومتى
٨١ ص
(٢٠)
5 - حيات مجدد روحيه قبيلهگرايى
٨١ ص
(٢١)
6 - محاصره آشكار سنت نبوى
٨٢ ص
(٢٢)
7 - ضعف معنوى و روحى امت
٨٤ ص
(٢٣)
2 - خلافت عمر بن خطاب
٨٧ ص
(٢٤)
1 - 2 - مبناى عمر در عطا
٨٨ ص
(٢٥)
2 - 2 - شورا
٨٩ ص
(٢٦)
3 - 2 - دستاوردهاى شورا
٩١ ص
(٢٧)
1 - استمرار بركنارى وصى شرعى
٩١ ص
(٢٨)
2 - استيلاى حزب اموى بر حكومت
٩١ ص
(٢٩)
3 - تأثير شورا بر روحيه انصار
٩١ ص
(٣٠)
4 - طمعورزى آشكار در خلافت
٩١ ص
(٣١)
5 - اوج گرفتن منطق قبيلهاى سقيفه
٩٢ ص
(٣٢)
3 - خلافت عثمان
٩٣ ص
(٣٣)
پيامدهاى دوران عثمان
٩٥ ص
(٣٤)
1 - گسترش شكاف طبقاتى
٩٥ ص
(٣٥)
2 - گشايش باب كشت و كشتار ميان امت براى هميشه روزگار
٩٦ ص
(٣٦)
3 - ضعف معنوى و روحى امت
٩٧ ص
(٣٧)
4 - دوران معاويه
٩٨ ص
(٣٨)
پيامدهاى دوران معاويه
٩٩ ص
(٣٩)
1 - تبديل شدن حكومت از خلافت به پادشاهى
٩٩ ص
(٤٠)
2 - محو كامل فضايل اهل بيت عليهم السلام و جعل عيب براى آن بزرگواران
١٠٠ ص
(٤١)
3 - گمراهى قاطبه امت بر اثر انحرافهاى دينى امويان
١٠٥ ص
(٤٢)
الف - جعل قداست و فضيلت دينى براى خود از طريق جعل احاديث نبوى و پنهان ساختن آنچه از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در نكوهش وى باقى مانده بود
١٠٥ ص
(٤٣)
ب - باز داشتن مردم به نام دين از نارضايتى از حاكم ستمگر و قيام عليه او
١٠٦ ص
(٤٤)
ج - ديگر از انواع گمراهى دينى كه معاويه آن را به خدمت گرفت
١٠٧ ص
(٤٥)
4 - فشار بر شيعه
١٠٩ ص
(٤٦)
5 - تقسيم امت اسلامى به قبايل و طبقات اجتماعى
١١١ ص
(٤٧)
6 - ضعف معنوى و روحى امت
١١٤ ص
(٤٨)
مقاله دوم در پيشگاه شهيد پيروز
١١٩ ص
(٤٩)
«شهيد پيروز» از ويژگىهاى حسينى
١٢٣ ص
(٥٠)
منطق شهيد پيروز
١٢٦ ص
(٥١)
دورنماى پيروزى حسينى
١٤٦ ص
(٥٢)
عصر عاشورا
١٤٧ ص
(٥٣)
1 - جدايى ميان امويت و اسلام
١٤٧ ص
(٥٤)
2 - عاشورا، آغاز فروپاشى حكومت اموى
١٥١ ص
(٥٥)
1 - 2 - قيام عبدالله بن عفيف ازدى(رض)
١٥١ ص
(٥٦)
2 - 2 - قيام مدينه
١٥٢ ص
(٥٧)
3 - 2 - قيام توابين
١٥٢ ص
(٥٨)
4 - 2 - قيام مختار
١٥٤ ص
(٥٩)
5 - 2 - قيام زيد بن على عليه السلام
١٥٤ ص
(٦٠)
مقطع پس از عاشورا تا دوران ظهور
١٥٥ ص
(٦١)
مقطع دوران ظهور
١٥٨ ص
(٦٢)
- صاحب پيروزى جهانى از فرزندان حسين است
١٥٩ ص
(٦٣)
- امتداد رويارويى در جدايى ميان اهل حق و اهل باطل
١٦٠ ص
(٦٤)
- مهدى عليه السلام خونخواه حسين عليه السلام است
١٦٠ ص
(٦٥)
- قائم خونخواه كشته شده در كربلاست
١٦٠ ص
(٦٦)
- خروج قائم در روز عاشورا است
١٦١ ص
(٦٧)
- و شعارشان يا لثارات الحسين است
١٦١ ص
(٦٨)
- قائم عليه السلام نسل قاتلان حسين عليه السلام را مىكشد چون كه از كار پدرانشان خشنودند
١٦١ ص
(٦٩)
باب نخست كاروان حسينىاز مدينه منوره تا مكه مكرمه
١٦٣ ص
(٧٠)
فصل اول امام حسين عليه السلام پس از برادرش امام حسن عليه السلام
١٦٥ ص
(٧١)
منزلت امام حسين عليه السلام ميان امت
١٦٥ ص
(٧٢)
خبر دادن از شهادت خود
١٧٠ ص
(٧٣)
غائله روز نخست
١٧٧ ص
(٧٤)
ديدگاه امام حسين عليه السلام درباره صلح برادرش با معاويه
١٨١ ص
(٧٥)
راههاى موجود فراروى امام حسن عليه السلام
١٨٤ ص
(٧٦)
راست گويى ابومحمد
١٨٦ ص
(٧٧)
امام عليه السلام و تداوم بر پايبندى به صلح
١٨٩ ص
(٧٨)
موضعگيرى معاويه نسبت به امام حسين عليه السلام
١٩٠ ص
(٧٩)
ادعاى«خون مورد احترام در ميان بنى عبد مناف» و حقيقت آن
١٩٠ ص
(٨٠)
مراقبت شديد از امام عليه السلام
١٩٢ ص
(٨١)
خطمشىهاى كلى در نامههاى معاويه به امام(ع)
١٩٦ ص
(٨٢)
دليل قيام نكردن امام حسين عليه السلام عليه معاويه
١٩٨ ص
(٨٣)
فصل دوم امام حسين عليه السلام در دوران معاويه
٢٠٩ ص
(٨٤)
1 - دعوت به حق و دفاع از آن
٢١٠ ص
(٨٥)
1 - 1 - شناساندن منزلت، فضيلت و معرفت اهل بيت عليهم السلام
٢١١ ص
(٨٦)
2 - 1 - موقعشناسى براى نشر حقايق
٢١٨ ص
(٨٧)
3 - 1 - احتجاج با عالمان و دعوتشان براى يارى حق
٢٢٣ ص
(٨٨)
4 - 1 - احتجاج امام با معاويه و بنىاميه
٢٢٦ ص
(٨٩)
2 - نگهدارى امام(ع) از امت، به ويژه از شيعيان
٢٣٦ ص
(٩٠)
1 - 2 - توجه به شيعيان و سرپرستى آنان
٢٤١ ص
(٩١)
3 - قاطعيت امام عليه السلام در خوددارى از پذيرش خلافت يزيد و بيعتنكردن با او
٢٤٥ ص
(٩٢)
4 - جعل روايت درباره سيره امام حسين(ع)
٢٥٧ ص
(٩٣)
روايت يكم
٢٥٧ ص
(٩٤)
روايت دوم
٢٦٠ ص
(٩٥)
روايت سوم
٢٦٢ ص
(٩٦)
روايت چهارم
٢٦٥ ص
(٩٧)
فصل سوم داستان آغاز انقلاب
٢٧١ ص
(٩٨)
مرگ معاويه
٢٧٣ ص
(٩٩)
شخصيت يزيد بن معاويه
٢٨٢ ص
(١٠٠)
خبر در مدينه
٢٩٠ ص
(١٠١)
فراخوانى و مشاوره در مسجد
٢٩٤ ص
(١٠٢)
ديدار صورى و اعلام نپذيرفتن بيعت
٣٠١ ص
(١٠٣)
درنگ و نگرش
٣٠٤ ص
(١٠٤)
1 - نقشه نظامى براى حفاظت جان امام عليه السلام
٣٠٤ ص
(١٠٥)
2 - دليل تقاضاى بيعت علنى امام عليه السلام
٣٠٦ ص
(١٠٦)
3 - مروان و هدف دوگانه
٣٠٧ ص
(١٠٧)
4 - شخصيت وليد بن عتبه
٣٠٩ ص
(١٠٨)
5 - همگام با نخستين عامل انقلاب حسينى
٣١٣ ص
(١٠٩)
فصل چهارم آغاز سفر«پيروزى با شهادت»
٣١٧ ص
(١١٠)
چرا امام حسين عليه السلام در مدينه نماند؟
٣١٩ ص
(١١١)
واپسين شبهاى حضور در مدينه
٣٢٢ ص
(١١٢)
آخرين ديدارها در مدينه
٣٢٦ ص
(١١٣)
سوگوارى زنان بنى عبدالمطلب
٣٢٦ ص
(١١٤)
سوگوارى ام المؤمنين، ام سلمه(رض)
٣٢٩ ص
(١١٥)
ام سلمه(رض) و خداحافظىها
٣٣٠ ص
(١١٦)
عمر أطرف و منطق مدارا و عافيتطلبى
٣٣٠ ص
(١١٧)
محمد بن حنفيه، نصيحت و وصيت
٣٣١ ص
(١١٨)
درنگ و نگرش
٣٣٣ ص
(١١٩)
مهمترين عامل قيام حسينى
٣٣٥ ص
(١٢٠)
سيره اصلاح
٣٣٩ ص
(١٢١)
خروج از مدينه، چرا شبانه؟
٣٤٠ ص
(١٢٢)
پافشارى بر حركت در شاهراه
٣٤٢ ص
(١٢٣)
كاروان حسينى بيرون مدينه
٣٤٥ ص
(١٢٤)
بنى هاشم
٣٤٥ ص
(١٢٥)
ديگر ياران
٣٤٦ ص
(١٢٦)
(1) 1) عبدالله بن يقطر حميرى
٣٤٧ ص
(١٢٧)
(2) 2) سليمان بن رزين، غلام امام حسين عليه السلام
٣٤٧ ص
(١٢٨)
3) أسلم بن عمرو، غلام امام حسين عليه السلام
٣٤٨ ص
(١٢٩)
4) قارب بن عبدالله دئلى، غلام امام حسين عليه السلام
٣٤٨ ص
(١٣٠)
5) منجح بن سهم، غلام امام حسين عليه السلام
٣٤٨ ص
(١٣١)
6) سعد بن حرث خزاعى، غلام على عليه السلام
٣٤٩ ص
(١٣٢)
7) نصر بن ابى نيزر، غلام على عليه السلام
٣٤٩ ص
(١٣٣)
8) حرث بن نبهان، غلام حمزةبن عبدالمطلب عليه السلام
٣٤٩ ص
(١٣٤)
9) جون بن حوى، غلام ابوذر غفارى
٣٥٠ ص
(١٣٥)
10) عقبة بن سمعان
٣٥٠ ص
(١٣٦)
ديدارهاى ميان راه
٣٥١ ص
(١٣٧)
ديدار امام عليه السلام با فوجهاى فرشتگان و مؤمنان جن
٣٥٢ ص
(١٣٨)
يك نكته
٣٥٣ ص
(١٣٩)
يارانى كه از منازل جهينه به كاروان حسينى پيوستند
٣٥٥ ص
(١٤٠)
آيا ابن عباس و ابن عمر در راه مكه با امام ديدار كردند؟
٣٥٥ ص
(١٤١)
ديدار با عبدالله بن مطيع عدوى
٣٥٨ ص
(١٤٢)
عبدالله بن مطيع عدوى كيست؟
٣٦٠ ص
(١٤٣)
آيا در آستانه حركت امام از مدينه نامهاى به ايشان رسيد؟
٣٦٢ ص
(١٤٤)
در آستانه مكه مكرمه
٣٦٤ ص
(١٤٥)
فهرست منابع
٣٦٧ ص
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص

با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٤٥ - بنى هاشم

كاروان حسينى بيرون مدينه‌

بنى هاشم‌

در كتاب‌هاى تاريخى، نام يكايك بنى هاشم كه در كاروان حسينى مدينه را به قصد مكّه ترك كردند نيامده است. بلكه در بيش‌تر آن‌ها به طور اجمال از هاشميانى كه از مدينه با حضرت بيرون آمده‌اند نام برده شده است. شيخ مفيد گويد: «حسين در تاريكى شب يك شنبه، دو روز مانده از رجب، عازم مكّه شد عمده فرزندان، برادرزادگان، برادران و اهل بيتش، بجز محمد حنفيه، وى را همراهى مى‌كردند ...» [١]

دينورى گويد: چون شب فرا رسيد و هوا تاريك گشت حسين عليه السلام نيز عازم مكّه شد.

در حالى كه خواهرانش، ام‌كلثوم و زينب، برادرزادگان و برادرانش، ابوبكر، جعفر و عباس و همه اهل بيت وى كه در مدينه بودند، بجز برادرش، محمد حنفيه، وى را همراهى مى‌كردند. [٢]

ابن اعثم كوفى گويد: «در دل شب بيرون آمد و با همه خاندانش آهنگ مكّه كرد». [٣]

طبرى گويد: امام حسين، با فرزندان و برادران و برادرزادگانش و عمده اهل بيتش، بجز محمد حنفيه، بيرون آمد. [٤]

همچنين برخى منابع تاريخى ديگر نوشته‌اند، هنگامى كه امام در مكّه بود كس به مدينه فرستاد و هر كس را از بنى هاشم كه توانايى داشت، به سوى خويش خواند، به دنبال آن گروهى از آنان سوى وى شتافتند و محمد بن حنفيه نيز به آنان پيوست، ولى مشخص نشده است كه اين‌ها چه كسانى بودند. [٥]

ديگر منابع تاريخى كه متعرض اين رويداد شده‌اند نيز به همين خلاصه‌گويى بسنده كرده‌اند؛ و روايتى كه جزئيات قضاياى اين كاروان و افراد شركت كننده در آن را نوشته‌


[١] الارشاد، ص ٢٢٢.

[٢] اخبار الطوال، ص ٢٢٨.

[٣] الفتوح، ج ٥، ص ٢١.

[٤] تاريخ الطبرى، ج ٤، ص ٢٥٣.

[٥] البدايه والنهايه، ج ٨، ص ١٧٨؛ تاريخ ابن عساكر، ص ٢٩٨، حديث ٢٥٦.