احكام معاملات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٢٨ - پايان يافتن ويا پايان دادن به شركت

لذاهيچ يك از شريكها نمى‌توانند پيش از سر آمدن مدت زمان مقرر، خود را از قراردادشركت كنار بكشند، چون بايد به قرارداد وشرط مندرج در مفاد آن پابند بود.

آية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، احكام معاملات - قم، چاپ: اول، ١٣٩٠.

- همچنين است اگر قرارداد شركت مبتنى بر انجام دادن كار معينى باشد، مانند شركتى براى صيد صد تن ماهى كه در واقع شركت به زمانى كه تمام صد تن ماهى صيد شده باشد مقيد شده، لذا هيچ يك از شريكها حق ندارد پيش از انجام اين‌كار، خود را از قرارداد كنار بكشد.

٢١- با اين وجود در هر صورتى مى‌توان به قرارداد شركت با توافق تمام شريكها پايان داد.

٢٢- هر گاه يكى از شريكها اهليت شركت در قرارداد را به دلايل زير از دست بدهد، قرارداد، خود به خود باطل مى‌شود، دلايل از دست رفتن اهليت عبارتند از:

الف: مرگ يكى از شريكها.

ب: جنون يكى از شريكها.

باطل شدن شركت به سبب بى هوشى موقت يكى از شريكها مورد ترديد است.

ج: ممنوعيت يكى از شريكها از تصرف در دارايى هاى شخصى بر اثر محجورشدن به سبب ورشكستگى ويا سفاهت.

٢٣- با مرگ يكى از سهامداران، عضويت وى در شركت نيز پايان مى‌يابد، ودر نتيجه قرارداد شركت باطل مى‌شود، مگر اينكه در مفاد قرارداد، ادامه شركت‌تا پايان مدت مقرر ويا تا پايان كار مورد نظر- حتى با مرگ يكى از شريكها- نيزالزامى قلمداد شده باشد، كه در اين صورت بنابر ظاهر بايد شركت را ادامه داد وسهم متوفى را بدون اعطاى حق خروج از شركت، به ورثه وى واگذار كرد. ولى درمانند اين مورد بنابر احتياط واجب، بايد كار را با مصالحه ادامه داد.