احكام معاملات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٣ - دوم تغذيه، لذت وتندرستى

پس زينتهاى الهى وروزيهاى پاكيزه از آن مؤمنان است وآنها حق دارند تمام وكمال از آنها بهره مند شوند.

واما درباره آنچه به تندرستى انسان مربوط مى شود بايد گفت كه در دين مبين اسلام وآموزه هاى قرآن وسنّت سفارشهاى فراوانى در اين باب آمده است كه ما در اينجا تنها به پاره اى از آنها به عنوان نمونه اشاره خواهيم كرد:

الف- سير شدن وزياد خوردن كراهت دارد، همچنين خوردن غذا پس از سير شدن نيز كراهت دارد. رسول اكرم (ص) در اين باره مى فرمايند:

«لاتمُيتوا القلوب بكثرة الطعام والشراب، فإنّ القلوب تموت كالزرع إذا كثر عليه الماء.». [١]

«دلهاى خود را با زياده روى در خوردن وآشاميدن نميرانيد، زيرا دلها، همچون نهالى كه زياد به آن آب دهند، خواهند مرد».

همچنين آن حضرت مى فرمايند:

«إيّاكم والبِطنة، فإنّها مفسدة البطن ومورثة للسقم، ومكسلة عن العبادة.». [٢]

«از شكم بارگى برحذر باشيد، چرا كه تباه كننده شكمها است، وموجب بيمارى مى شود، وانسان را نسبت به عبادت كسل وبى حال ميكند».

پيامبر اكرم (ص) همچنين مى فرمايند:

«من تعوَّد كثرة الطعام والشراب قسى قلبه.». [٣]

«هركس به زياد خوردن وزياد آشاميدن عادت كند، سنگدل مى شود».

اميرمؤمنان حضرت على (ع) نيز در اين باره مى فرمايند:

«من كَثُرَ أكله، قَلّت صحته، وثَقُلَت على نفسه مؤنته.». [٤]

«هركس در غذا خوردن زياده روى كند، از تندرستى اش كاسته مى شود، وهزينه هايش سنگين مى شود.»

ب- مستحب است به غذاى صبح در اول صبح وغذاى شب در اول شب بسنده كرد.