اباصلت گوید:
امام رضا علیه‌السلام پیش از شهادت، از وقایع شگفتی که هنگام دفن او پیش می‌آمد خبر داد که مو به مو ظاهر شد یعنی هنگامی که قبر امام علیه‌السلام حفر شد آب جوشیدن گرفت و سراسر لحد را پر کرد و ماهیان ریزی در آن پدید آمد.
من تکه نانی را که از امام علیه‌السلام گرفته بودم ریز کردم و در آب ریختم. ماهی‌های کوچک، نان را خوردند و آنگاه ماهی بزرگی پدید آمد و تمام ماهی‌های ریز را خورد. چون ماهی بزرگ غایب شد دعاهایی را که از امام فرا گرفته بودم خواندم. در آن هنگام آب فروکش کرد.
مأمون تعجب‌زده گفت: «علی بن موسی پیوسته کرامات و عجایبی را در حال حیاتش به ما نشان می‌داد و اکنون نیز پس از مرگش عجایبی را نشان داد.» و آنگاه به من گفت: «آن دعاهایی را که خواندی به من تعلیم ده.»
گفتم: «همه‌ی آنها را فراموش کرده‌ام.» و راست گفته بودم ولی مأمون باور نکرد و مرا به زندان افکند و به مرگ تهدید نمود.
مدت یک سال در زندان به سر بردم و دلم از اوضاع زمان تنگ شده بود، و شبی از ناراحتی نخوابیدم و تا صبح عبادت کرده و خدا را به حق اهلبیت سوگند دادم که مرا از زندان مأمون رهایی بخشد.
پس از طلوع فجر، هنوز مشغول دعا بودم که مولایم امام جواد علیه‌السلام به زندان آمد و فرمود: «ای اباصلت! مثل این که دلت تنگ شده است؟»
جواب دادم: «آری.»
حضرت فرمود: «اگر دعاها و مناجاتی را که امشب انجام دادی قبلا نیز انجام داده بودی، خداوند زودتر نجاتت می‌داد، هم اینک بلند شو، خداوند تو را از این زندان خلاص کرد!»
آنگاه با دست‌های مبارکش بر غل و زنجیری که بر من بود زد و آنها را باز کرد.
گفتم: «کجا برویم با آن که پاسبان‌ها و نگهبانان در کنار در ایستاده‌اند، چگونه درهای بسته را باز کنیم؟»
حضرت جوادالائمه فرمودند: «آنها تو را نمی‌بینند و دیگر نمی‌توانند تو را دستگیر کنند. آنگاه دستم را گرفت و در برابر چشمان نگهبانانی که ما را می‌دیدند ولی قادر به سخن نبودند، مرا بیرون برد و فرمود: «اباصلت! می‌خواهی در کجا زندگی کنی؟»
گفتم: «در خانه‌ی خودم در هرات.»
حضرت فرمودند: «عبای خود را به صورتت بپوشان.»
آنگاه حضرت دست اباصلت را گرفت و در یک لحظه و با یک گام او را به هرات و آغوش خانواده‌اش رسانید و فرمود: «دیگر مأمون به تو دسترسی نخواهد داشت و ناگهان از چشم اباصلت پنهان و غایب شد.» [١] .

[~hr~]پی نوشت:
(١) بحارالانوار، ج ٥٠، ص ٤٩ - الخرائج و الجرائح، راوندی، ص ٣٢١.
منبع: کرامات و مقامات عرفانی امام محمد جواد؛ سید علی حسینی قمی؛ نبوغ چاپ اول ١٣٨١.