دانشنامه امام جواد علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٩٥ - تفسیر آیه «و وفیت کل نفس»
تفسیر آیه «و وفیت کل نفس»
شیخ طوسی گفته است:
محمد بن احمد بن حماد مروزی [١] معروف به ابو
علی محمودی گفت: امام جواد علیه السلام نامه ای به پدرم نوشت که در بخشی از
آن - چنانکه گویا مرگ امروز و فردا [٢] فرا می رسد - آمده بود: (و فیت کل
نفس ما کسبت و هم لاظلمون) [٣] «و به هر کس - آنچه از اعمال برای خود -
فراهم کرده، بطور کامل داده شود و به آنها، ستم نخواهد شد.» اما دنیا، ما
در حال گشت و گذار در شهر های آن می باشیم و هر کس دل در گرو دوستش داشته و
دین و مرام او را گردن گزارد بهقین با او خواهد بود، هر چند از وی،
فرسنگها فاصله داشته باشد. و اما جهان آخرت، بی گمان محل ثبات و قرار و
پایداری است.
ابو علی محمودی افزوده است: امام جواد علیه السلام بعد از
وفات پدرم در نامه ای خطاب به من نوشت: پدرت - خدا از او خشنود باد -، در
حالی از دنیا رفت که نزد ما، حالتی نیکو و پسندیده داشت و تو هم (خدا کند
که) از آن حال پسندیده، فاصله نگیری! [٤] .
(١) شیخ طوسی مروزی را از اصحاب امام هادی علیه السلام بشمار آورده است و او امام جواد علیه السلام را نیز درک کرده است، (معجم رجال الحدیث ١٤: ٣٢٧ ح ١٠٠٩١).
[٢] (در پاورقی کتاب ایمان آورده که:عنی گویا مرگ همین امروز که در آن قرار داریم،ا فردای امروز، فرا می رسد و این، کنایه از نزدیکی اجل است به نقل از حاشیه کتاب «اختیار معرفه الرجال».
[٣] آل عمران ٣ ٢٥.
[٤] اختیار معرفه الرجال ٢: ٨٣٣ ح ١٠٥٧.
منبع: فرهنگ جامع سخنان امام جواد؛ گروه حدیث پژوهشکده باقرالعلوم؛ ترجمه مسلم صاحبی؛ شرکت جاپ و نشر بین الملل چاپ اول زمستان ١٣٨٧.