دانشنامه امام جواد علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢١٨ - حسن بن محبوب
حسن بن محبوب
ابوعلی حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر وهب السراد:
از بزرگان کوفی
است، وی شخصیتی جلیل القدر و از فقهای نامی بود و از چهار رکن علمای عصر
خویش به حساب می آید، ازاصحاب اجماع و از فقهایی است که اصحاب ما (امامیه)
برتصحیح آنچه در نزد او صحیح بوده اجماع کرده اند. این بزرگوار به درک محضر
حضرت موسی بن جعفر و حضرت رضا و امام جواد علیهماالسلام مفتخر گردید و از
هر سه آنها روایت دارد.
تمامی افرادی که راجع به رجال شیعه کتاب نوشته اند او را توثیق کرده اند.
ایشان
علاوه بر محدثی، مصنف هم بود[١] ایشان فردی خیر، ثقه، راوی حدیث و مصنف
هست. در جلالت شخصیت ایشان جای شک و تردید نیست. او از «واقفه» بود به سبب
معجزاتی که از دست امام رضا علیه السلام ظاهر شد برگشت و به صحت امام رضا
علیه السلام پی برد و ملتزم گشت و به امامت حضرت رضا و حضرت جواد
علیهماالسلام معتقد بود و ماند تا محضر امام دهم حضرت هادی علیه السلام را
نیز درک کرد.
بنابراین ایشان از نعمت درک محضر سه امام معصوم برخوردار شده اند.
یکی
از ویژگی های ممتاز آنجناب روایاتی است که راجع به ارکان دین و مخصوصا
موضوع خطیر امامت نقل کرده اند از جمله روایتی را از هشتمین مهر سپهر امامت
چنین نقل کرده است که ایشان فرمودند:
هر امامی برگردن اولیا و شیعیانش
عهدی دارد و از جمله موارد کامل کننده ی وفای به عهد و حسن ادای آن زیارت
کردن قبور آنهاست، پس هر کس از روی علاقه قبه آنها را زیارت کند برای تصدیق
آنچه که امامان راغب و شیفتهی آن بودند، در روز قیامت ائمه برای آنها
شفیع خواهند بود[٢] .
(١) رجال شیخ طوسی ٣٤٧ - ٣٧٢ معجم رجال الحدیث ٩٠٥ مجمع الرجال ١٤٥٢.
(٢) الجامع لرواة و اصحاب الامام الرضا علیه السلام ص ١٩٦ - ١٩٥علل الشرایع ج ٢ ص ٤٩٥ باب ٢٢١ حدیث سوم - معجم رجال حدیث ٣٦٥.
منبع: زندگانی امام جواد؛ مؤلف: حسین ایمانی یامچی؛ مؤسسه تحقیقات و نشر معارف اهل البیت (ع)