حضرت ابوجعفر، امام محمد جواد علیه‌السلام همانند دیگر ائمه‌ی اطهار و انبیاء عظام علیهم‌السلام در تمام علوم و کمالات نسبت به دیگر انسان‌ها برتر و والاتر بود، همچنین آن حضرت در تشخیص مرض‌ها و چگونگی درمان آن‌ها به طور معجزه‌آسا و خارق العاده عمل می‌نمود.
در این رابطه، مرحوم راوندی و دیگر بزرگان به نقل از شخصی به نام علی بن أبی‌بکر حکایت کرده‌اند:
روزی به محضر مبارک امام محمد جواد علیه‌السلام شرفیاب شدم و اظهار داشتم: یا ابن رسول الله! کنیزی دارم که ناراحتی درد پا دارد، خواهشمندم چنانچه ممکن است برای معالجه و درمان او مرا راهنمائی بفرما؟
حضرت فرمود: او را نزد من بیاور، هنگامی که کنیز را خدمت آن حضرت آوردم، از او سؤال نمود: ناراحتی تو چیست؟
کنیز در پاسخ گفت: ران پایم به شدت درد می‌کند به طوری که توان حرکت ندارم.
بعد از آن امام علیه‌السلام از روی لباس‌های کنیز، دستی روی پای او کشید و در همان لحظه، کنیز گفت: درد پایم خوب شد و ناراحتی که داشتم، برطرف گردید و بعد از آن هم هیچ موقع احساس درد و ناراحتی نکرده‌ام. [١] .
- همچنین مرحوم بحرانی و ابن‌شهر آشوب و دیگران به نقل از شخصی به نام أبوسلمه حکایت کنند:
مدت زمانی بود که سخت ناشنوا شده بودم و هیچ صدائی را نمی‌شنیدم تا آن که روزی خدمت حضرت ابوجعفر، امام جواد علیه‌السلام شرف حضور یافتم.
همین که بر آن حضرت وارد شدم، متوجه شدم که من ناشنوا هستم، به همین جهت با اشاره به من خطاب کرد و فرمود: نزدیک بیا، وقتی نزدیک امام علیه‌السلام رفتم، حضرت دست مبارک خویش را بر سر و گوش من کشید؛ و فرمود: بشنو و خوب توجه و دقت کن.
أبو سلمه افزود: سوگند به خداوند، بعد از آن تمام صداها و سخن‌ها را خوب می‌شنیدم و هیچ گونه ناراحتی و مشکلی نداشتم و حتی سخن‌ها و صداهای آهسته را که دیگران به سختی متوجه می‌شدند، من خیلی خوب و آسان می‌شنیدم و متوجه می‌شدم. [٢] .

[~hr~]پی نوشت ها:
(١) الخرائج و الجرائح: ج ١، ص ٣٧٦، ح ٣، کشف الغمة: ج ٢، ص ٣٦٦، بحارالأنوار: ج ٥٠، ص ٤٦، ح ٢١.
(٢) مدینة المعاجز: ج ٧، ص ٣٤٦، ح ٢٣٧٥، بحارالأنوار: ج ٥٠، ص ٥٧، ماقب ابن‌شهر آشوب: ج ٤، ص ٣٩٠.
منبع: چهل داستان و چهل حدیث از امام محمد جواد؛ مؤلف: عبدالله صالحی؛ نشر مهدی یار.