طوسی آورده است:
تعویذ روز شنبه: بنام خداوند بخشنده ی مهربان؛ هیچ قدرت و توانی نیست، مگر از جانب خدای بلند مرتبه ی بزرگ؛ خدایا! ای پروردگار فرشتگان و روح [١] و پیامبران و رسولان! و مسلط و مستولی بر هر که در آسمانها و زمین هاست؛ شر اشرار را از من، باز دار و چشمها و دلهای آنها را کور ساز و میان من و آنها، حجاب و پرده قرار ده؛ همانا تو، پروردگار ما هستی و هیچ توانی، جز از جانب خدا نیست؛ بر خدای متعال توکل کردم، همچون توکل پناهنده به او، از شر هر جنبنده ای که پروردگارم سرنوشتش را در اختیار دارد و بر خدای متعال توکل کردم از شر آنچه در شب و روز؛ آرمیده (از شر هر چه در عالم طبیعت وجود دارد و شب و روز بر آن می گذرد) و از شر هر شر و بدی و صلوات و سلام خدا، بر محمد و آل او باد [٢] .
[٢١] ٢١ - و نیز گفته است:
تعویذ روز یکشنبه، از تعویذ های امام جواد علیه السلام: بنام خداوند بخشنده ی مهربان؛ خدا بزرگتر است؛ خدا بزرگتر است (از این که وصف شود)، پروردگار عالم بر عرش خود حاکم و مستولی شد و آسمانها و زمین به حکمتش افراشته و استوار گردیدند و ستارگان، به فرمانش پرتو افشان شدند، و کوهها به اذن او، پا برجا گشتند؛ هر کس در آسمانها و زمین است، از قلمرو اسمش بیرون نیست؛ آن اسمی که کوهها، از سر فرمانبرداری برایش رام و تسلیم شدند و تن ها، در حالی که کهنه و فرسوده اند، به فرمانش برانگیخته شدند و به آن اسم پناه می برم و در پناه او مخفی و پوشیده می شوم از شر هر گمراه کننده و تجاوز کار و طغیان گر و گردن کش و حسودی، و به اسم الله، پناه می جویم، آن اسمی که بدان، میان دو دریا مانع قرار داد و پناه می جویم به خدایی که در آسمانها، برجهای فراوان (یا مراد، همان منازل و برج های دوازده گانه ماه و خورشید است یا مراد، ستارگان یا ستارگان بزرگ می باشد) و در آن (آسمان) چراغ (خورشید) و ماه نورانی، نهاد و آن (آسمان) را برای بینندگان، بیاراست و از شر هر شیطان رانده شده ای نگاه داشت و در زمین، قله های محکم و استوار همچون میخ قرار داد (آری پناه می جویم) از اینکه بدی یا گناه و زشتی خارج از حد یا مصیبتی به من برسد؛ حامیم، حامیم، حامیم، این کتابی است که از سوی خدای رحمن و رحیم نازل شده است.
حامیم، حامیم، حامیم، عین، سین، قاف، این گونه خداوند عزیز و حکیم به تو و پیامبرانی که پیش از تو بودند، وحی می فرستد و درود و سلام خداوند، بر محمد و آل او باد. [٣] .
و نیز نقل کرده است:
تعویذ روز دوشنبه از تعویذ های امام جواد علیه السلام:
بنام خداوند بخشنده ی مهربان؛ جانم را در پناه پروردگار بزرگم، از شر آنچه نهفته و از شر آنچه آشکار است و از شر هر ماده و نری و از شر هر چیزی که خورشید و ماه بر آن تابیده است، قرار می دهم؛ بسیار پاک و منزه است، بسیار پاک و منزه است پروردگار فرشتگان و روح (که مقامش برتر از فرشتگان است)؛ شما را ای گروه جنیان! اگر می شنوید و فرمانبردارید و ای گروه آدمیان! به سوی خداوند لطیف و آگاه می خوانم، و شما را ای جنیان و آدمیان! به سوی آنچه (این تعویذ) که آن را با مهر پروردگار جهانیان و با مهر جبرئیل و میکائیل و اسرافیل و با مهر سلیمان پیامبر علیه السلام، فرزند حضرت داود علیه السلام و با مهر حضرت محمد صلی الله علیه و اله و سلم، سرور رسولان و پیامبران - درود خدا بر او و خاندانش و تمام فرستادگانش باد -؛ مهر زدم می خوانم. دور دار [پناه ده] از فلانی فرزند فلانی، هر آنچه صبح و شام می کند اعم از صاحبان سم مثل مار و عقرب یا جادوگر یا شیطان رانده شده یا حاکم لجوج و سرکش؛ به خواست خدای لطیف و ریز بین و آگاه گرفتم و برداشتم از او (شر) هر آنچه دیده شود یا دیده نشود و آنچه را چشم خواب یا بیدار می بیند؛ برای شما (شرور)، برتری بر خدای بی شریک و انباز نیست و صلوات و سلام خداوند، بر فرستاده ی خود و سرور ما حضرت محمد پیامبر و خاندان پاکش باد. [٤] .
همچنین آورده است:
تعویذ روز سه شنبه، از تعویذ های امام جواد علیه السلام:
بنام خداوند بخشنده ی مهربان؛ جانم را در پناه خداوند بزرگ، پروردگار آسمان های برافراشته شده ی بدون ستون قرار می دهم؛ در پناه کسی که آسمانها را در مدت دو روز آفرید و کار هر آسمانی را، بپرداخت و زمین را نیز در مدت دو روز خلق کرد و قوت و غذای آن را، در آن مقدر و مقرر فرمود و کوهها را در زمین، همچون میخ، نقطه ی اتصال و استحکام ساخت و بر روی آن، راههای وسیع و گسترده قرار داد و ابر را پدید آورد و آن را مسخر خویش نمود و کشتی را به حرکت در آورد و دریا را از زیر فرمان خود گرفت و در زمین، کوههای محکم و استوار و جوی بارها قرار داد؛ (جانم را در پناه خداوند می گیرم) از شر هر چیزی که در شب و روز هست و دلها بدان پیوند می خورد و به چشم می آید، اعم از جن و انس؛ خدا ما را بس است، خدا ما را بس است، خدا ما را بس است؛ خدایی جز خدای یکتا نیست، حضرت محمد - درود و صلوات خدا بر او و خاندان پاکش باد -، فرستاده ی اوست. [٥] .
و نیز گفته است:
تعویذ روز چهارشنبه، از تعویذ های امام جواد علیه السلام:
بنام خداوند بخشنده ی مهربان؛ جانم را در پناه آن یکتای بی نیاز می گیرم، از شر آنها که با افسون در گره ها می دمند (و سحر می کنند) و از شر شیطان و شیطان زادگان؛ پناه می برم به خدای یگانه ی یکتای بلند مرتبه از شر آنچه چشمم دیده و آنچه ندیده، پناه می برم به خدای یگانه ی بی مانند بزرگ بلند مرتبه، از شر هر کسی که با کار سخت و دشوار، آهنگ من کند؛ خدایا! بر محمد و آل محمد، درود فرست و مرا در مجاورت و پناه خویش، در قلعه و دژ شکست ناپذیر و بسیار محکم خود در آور همان جوار و دژ نفوذ ناپذیر عظیم و مسلط و متکبر (یا جبران کننده ضعف ها و شکست ها) مالک و فرمانروا، بسیار پاک و مقدس، بسیار غالب و چیره، بسیار سلامتی بخش، ایمن کننده، اطمینان بخش (یا شاهد و مراقب) بسیار آمرزنده آگاه به نهان و آشکار و بسیار بزرگ و بلند مرتبه او خداست؛ او خداست؛ او خداست شریک و انبازی، برای او نیست؛ محمد رسول و فرستاده ی خداست؛ صلوات و سلام فراوان و همیشگی خداوند، بر او و خاندانش باد. [٦] .
و نیز نقل کرده است:
تعویذ روز پنجشنبه، از تعویذ های امام جواد علیه السلام:
بنام خداوند بخشنده ی مهربان؛ جانم را در پناه پروردگار مشرق ها و مغرب ها می گیرم؛ از شر هر شیطان سرکش و هر ایستاده و هر نشسته و هر دشمن و هر حسود و هر مستبد خود رأی و برای شما، از آسمان آبی فرو می فرستد تا بدان پاکیزه تان گرداند، پلیدی شیطان را، از شما بزداید، و دلهای شما را به یکدیگر پیوند دهد و گامهایتان را بدان استوار فرماید؛ پای خود را به زمین بکوب (چشمه آبی پدید می آید)؛ این چشمه ی آبی خنک، برای شستشو و نوشیدن است؛ از آسمان، آبی پاک کننده نازل کردیم تا به وسیله ی آن، سرزمین مرده ای را زنده کنیم و آن را، به مخلوقاتی که آفریده ایم - چهار پایان و انسان های بسیار - می نوشانیم؛ هم اکنون، خداوند، به شما تخفیف داد؛ این تخفیف و رحمتی است، از ناحیه ی پروردگار شما؛ خدای متعال می خواهد، کار را بر شما سبک کند؛ و خداوند، شر آنها را از تو دفع می کند و او، شنونده و دانا است؛ خدایی جز خدای یکتا نیست و خداوند بر کار خود، فائق و پیروز است؛ خدایی جز خدای یکتا نیست؛ محمد رسول و فرستاده ی خداست؛ درود و صلوات خدا، بر او و خاندانش باد. [٧] .
همچنین گفته است:
تعویذ روز جمعه، از تعویذ های امام جواد علیه السلام:
از عبدالعظیم حسنی علیه السلام روایت شده که گفت: همانا امام جواد علیه السلام، این دعای (تعویذ) را برای پسرش ابوالحسن (امام هادی) علیه السلام، در حالی که کودک و در گهواره بود، نوشت و روز به روز، او را با آن تعویذ می فرمود:
بنام خداوند بخشنده ی مهربان؛ هیچ قدرت و توانی نیست، مگر از سوی خدای بلند مرتبه ی عظیم؛ خدایا! ای پروردگار فرشتگان و روح (که مقامش بالاتر از ملائکه است) و پیامبران و رسولان! و چیره و فائق بر هر کسی که در آسمانها و زمین است! و آفریننده و مالک هر چیزی! باز دار از من، شر دشمنان ما را و هر کسی که از جن و آدمی، آهنگ بدی ما کند و چشم ها و دلهای آنها را، کور ساز و میان ما و آنها، پرده و نگهبان و محافظ و دفع کننده قرار ده؛ همانا تو، پروردگار ما هستی و هیچ قدرت و توانی، جز از جانب خداوند برای ما نیست؛ تنها بر او توکل کردیم و تنها به سوی او رو آوردیم و او نفوذ ناپذیر و محکم کار است.
ای پروردگار ما! ما را از هر بدی و از شر هر جنبنده ای که در فرمان توست و از شر هر چیزی که در شب و روز، جایگیر شده و از هر شر و بدی و از شر هر صاحب شری، عافیت عطا کن؛ ای پروردگار جهانیان! و ای معبود فرستادگان! و بر محمد و تمام خاندان او و بر اولیای خویش، درود فرست و محمد و آل او را، به کاملترین آن، مخصوص گردان و هیچ قدرت و نیرویی نیست؛ مگر از جانب خداوند بلند مرتبه ی عظیم.
استعانت می جویم به نام خدا و به ذات خدا؛ به خدای متعال، ایمان می آورم و به خدای متعال، پناه می برم و به (ریسمان) خدای متعال چنگ می زنم و به خدای متعال، پناهنده می شوم و از او امان می خواهم و به عزت و نفوذ ناپذیری و قدرت باز دارندگی اش، خود را از شیطانهای آدمی و جنی و پیاده نظام آنها و سوارکارشان و دویدنشان و میلشان (به من) و رجوعشان و نیرنگشان و شرشان و شر کارهای آنان در پوشش شب و روز، از دور و نزدیک و از شر غائب و حاضر و شاهد (این مجلس) و قصد کننده (این مجلس از دور)، زنده آنها یا مرده شان، بینا یا کورشان، و از شر عموم و خواص و از شر نفس و وسوسه های او و از شر همه ی ترس و بیم ها و احساس و تماس و پوشش (لباس) و از چشم جن و انس نگاه می دارم و (نیز) با آن اسمی که به واسطه ی آن تخت بلقیس به لرزه در آمد، خود را از شر همه ی آنها نگاه می دارم.
و دینم و جانم و تمام آنچه را که به آن اهتمام و توجه و عنایت دارم را در پناه تو قرار می دهم و از شر هر چهره ای و خیالی، سفید و یا سیاه یا عکس و تصویر، هم پیمان یا غیر آن، از کسانی که در فضا یا در ابر جایگیر می شوند؛ یا در تاریکی و روشنایی، یا سایه و آفتاب، یا خشکی و دریا، یا زمین هموار و زمین سخت و ناهموار یا آبادانی و ویرانه، یا زمین بلند و خشک و بی حاصل و سرزمین پر درخت و بیشه و محل جریان و فرو رفت آب یا معبد اهل کتاب و گورستان آنها یا بیابان بی آب و علف و صحرا و یا گورستانها منزل می کنند، از برگشت کنندگان و در آیندگان از کسانی که در شب، آشکار و در روز، پخش و پراکنده می شوند و به هنگام شب و در صبحگاه و در بامداد و آخر روز، (خودنمایی می کنند به تو پناه می برم) و از نگاهبانان و مشرف شوندگان (یا صاحبان شک و تهمت و در شک افکنندگان) و افسانه سرایان شب و سستی و ضعف آورندگان و فرعونیان و شیطان صفتان و از همدستان و همسران و قوم و قبیله ی آنان و از وسوسه و عیب جویی ایشان و دمیدنشان و فتنه گری آنها و پیشدستی آنان و جادوگریشان و زدنشان و چشم زخم آنها و نگاه تند و آنی شان و نیرنگشان و آمد و شدشان و از شر هر شروری، اعم از جادوگران انس و جادوگران جن و از شر ام الصبیان [٨] .
و زاد و ولدشان و هر آنچه که بر آن وارد می شوند و از شر هر صاحب شری، درونی یا بیرونی واقع و عارض شود یا خودش پا در میان گذارد آرام باشد یا پویا و در تکاپو و از شر طپیدن رگ و سردرد و درد شقیقه [٩] و أم ملدم (کنیه تب) و تب و تبی که روز سوم دوباره می آید و تبی که روز چهارم دوباره می آید و تب نوبه و تب و لرز و تب و لرز سخت و تب باطن و ظاهر بدن (یا امراض داخلی و خارجی) و از شر هر جنبنده ای که اختیارش در دست توست به تو پناه می برم؛ همانا،تو بر روش راست و ثابت و بر اساس عدل و حکمت عالم را تدبیر می کنی و سلام و صلوات خداوند، بر محمد و خاندان او باد.[١٠] .

[~hr~]پی نوشت ها:
(١) بر اساس روایات، روح مقامش از همه ملائک و فرشتگان بالاتر است.
(٢) مصباح المتهجد: ٤٤٠.
(٣) همان: ٤٤٩.
(٤) همان: ٤٦٠.
(٥) همان: ٤٦٨.
(٦) همان: ٤٧٩.
(٧) همان: ٤٨٩.
(٨) و آن نوعی صرع و بادی است که عارض می شود و موجب غش می گردد. المنجد.
(٩) درد یک طرف سر را گویند.
(١٠) مصباح المتهجد: ٤٩٩.
منبع: فرهنگ جامع سخنان امام جواد؛گروه حدیث پژوهشکده باقرالعلوم؛ مترجم مسلم صاحبی؛ شرکت چاپ و نشر بین الملل چاپ اول زمستان ١٣٨٧.