به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان، خود را پناه می‌دهم به خدایی که معبودی جز او نیست، زنده و پابرجاست، خواب و چرت او را فرانگیرد، آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است برای اوست، چه کسی نزد او شفاعت می‌کند جز آنکه از او اجازه دارد، آنچه را پیشاپیش و آنچه را پشت سر آنهاست می‌داند، و به چیزی از دانش او احاطه ندارند جز آنچه او بخواهد، فرمانروائی او آسمانها و زمین را فراگرفته، و حفظ آنها او را خسته نمی‌کند و او برتر و بزرگ است.
سپس سوره‌ی حمد را تا آخرش، و سوره‌ی ناس را تا آخرش، و سوره‌ی فلق را تا آخر، و سوره‌ی توحید را تا آخرش می‌خوانی.
و می‌گویی :
این گونه است پروردگار ما و سرور ما و مولای ما، معبودی جز او نیست، نورانیت نور از اوست، و تدبیر کننده‌ی کارها و نور آسمانها و زمین است، مثال نورش همانند قندیلی است که در آن چراغی باشد، چراغ در بلوری است که آن همانند ستاره‌ای درخشان است، و از درخت مبارک زیتونی افروخته شده است، نه شرقی و نه غربی است، نزدیک است روغن چراغ بتابد و اگرچه آتشی به او نرسد، نوری بر نوری، خداوند هر که را بخواهد به نورش هدایت می‌کند، و خداوند مثلهایی را برای مردم می‌زند و خدا به هر چیز داناست.
آنکه آسمانها و زمین را با حقیقت آفرید، سخن او حق است و فرمانروایی از اوست، روزی که در صور دمیده شود، دانای غیب و آشکار است، و او حکیم و داناست، آنکه هفت آسمان طبقه‌بندی شده را آفرید، و از زمین همانند آن را خلق کرد، امر در میان آنها فرود می‌آید تا بدانید خداوند بر هر چیز تواناست، و اینکه علم خداوند به هر چیز احاطه دارد، و هر چیز را به شمارش درآورده است.
پناه می‌برم از شر هر شرور، آشکار انجام داده یا در پنهان مرتکب آن شود، و از شرور جنی و انسانی، و از شر آنچه در شب ظاهر شده و در روز پنهان می‌شود، و از شر حمله برندگان شب و روز، و از شر آنچه در حمامها و بستانها و خرابه‌ها، و بیابانها و صحراها، و بیشه‌ها و درخت وارد شده، و آنچه در نهرها می‌باشد.
خود و آنچه کارش مورد عنایتم است را پناه می‌دهم به خدایی که مالک جهان است، فرمانروایی را به هر که خواهی داده، و از هر که خواهی بازگیری، و هر که را خواهی عزیز گردانده، و هر که را خواهی ذلیل نمایی، خیر به دست توست و به درستی که تو بر هر کار توانائی، شب را در روز و روز را در شب داخل گردانده، و زنده را از مرده و مرده را از زنده بیرون می‌آوری، و هر که را بخواهی بدون حساب روزی می‌دهی.
کلیدهای آسمانها و زمین برای اوست، روزی را برای هر که بخواهد می‌گستراند یا تنگ می‌کند، به درستی که او به هر چیز داناست، زمین و آسمان برتر را آفرید، و بر عرش استقرار یافته است، آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، و آنچه میان این دو است، و آنچه زیر خاک است برای اوست، و اگر گفتاری را بلند بخوانی به درستی که او به پنهان و آشکار آگاه است.
خدا، معبودی جز او نیست، نامهای نیکو برای اوست، عالم خلق و امر از آن اوست، نازل کننده‌ی تورات انجیل و زبور و فرقان عظیم، از شر هر طغیانگر و تجاوزگر و ساحر، و شیطان و پادشاه، و ساحر و کاهن و نظاره‌گر و حمله برنده، و متحرک و بی‌حرکت، و گویا و ساکت، و سخنگو و خاموش، و خیال پرداز و مجسم شونده، و رنگ به رنگ و کوچک.
و به خدا پناه می‌بریم، او پناه و یاور و مونس ماست، و او از ما دفع می‌کند، شریکی ندارد، هر که را ذلیل کند عزیز کننده‌ای برای او نیست، و هر که را گرامی و عزیز دارد ذلیل کننده‌ای ندارد، و او یگانه و نیرومند است، و درود و سلام خدا بر سرور ما محمد و خاندان پاکش باد.
دعاؤه فی العوذة لیوم السبت
بسم الله الرحمن الرحیم، اعیذ نفسی بالله الذی لا اله الا هو الحی القیوم لا تأخذه سنة و لا نوم له ما فی السماوات و ما فی الأرض من ذا الذی یشفع عنده الا باذنه یعلم ما بین ایدیهم و ما خلفهم و لا یحیطون بشی‌ء من علمه الا بما شاء وسع کرسیه السماوات و الأرض و لا یؤده حفظهما و هو العلی العظیم.
ثم تقرأ الحمد الی آخرها، و «قل اعوذ برب الناس» الی آخرها، و «قل اعوذ برب الفلق» الی آخرها، و «قل هو الله احد» الی آخرها.
و تقول :
کذلک الله ربنا و سیدنا و مولانا، لا اله الا هو، نور النور و مدبر الامور، و نور السماوات و الارض مثل نوره کمشکوة فیها مصباح المصباح فی زجاجة الزجاجة کانها کوکب دری یوقد من شجرة مبارکة زیتونة لا شرقیة و لا غربیة یکاد زیتها یضی‌ء و لو لم تمسسه نار نور علی نور یهدی الله لنوره من یشاء و یضرب الله الامثال للناس و الله بکل شی‌ء علیم.
الذی خلق السماوات و الارض بالحق، قوله الحق و له الملک، یوم ینفخ فی الصور عالم الغیب و الشهادة و هو الحکیم الخبیر، الذی خلق سبع سموات طباقا و من الارض مثلهن یتنزل الامر بینهن لتعلموا ان الله علی کل شی‌ء قدیر، و ان الله قد احاط بکل شی‌ء علما و احصی کل شی‌ء عددا.
اعوذ من شر کل ذی شر، معلن به او مستسر، و من شر الجنة و البشر، و من شر ما یظهر باللیل و یکمن بالنهار، و من شر طوارق اللیل و النهار، و من شر ما ینزل الحمامات و الحشوش، و الخرابات و الاودیة، و الصحاری و الغیاض و الشجر و ما یکون فی الانهار.
اعیذ نفسی و من یعنینی امره بالله مالک الملک تؤتی الملک من تشاء و تنزع الملک ممن تشاء و تعز من تشاء و تذل من تشاء بیدک الخیر انک علی کل شی‌ء قدیر، تولج اللیل و النهار و تولج النهار فی اللیل و تخرج الحی من المیت و تخرج المیت من الحی و ترزق من تشاء بغیر حساب.
له مقالید السموات و الارض یبسط الرزق لمن یشاء و یقدر انه بکل شی‌ء علیم، خلق الارض و السموات العلی، الرحمن علی العرش استوی، له ما فی السموات و ما فی الارض و ما بینهما و ما تحت الثری، و ان تجهر بالقول فانه یعلم السر و اخفی.
الله لا اله الا هو له الاسماء الحسنی، له الخلق و الامر، منزل التوراة و الانجیل و الزبور و الفرقان العظیم، من شر کل طاغ و باغ و نافث، و شیطان و سلطان، و ساحر و کاهن، و ناظر و طارق، و متحرک و ساکن، و متکلم و ساکت، و ناطق و صامت، و متخیل و متمثل، و متلون و محتقر.
و نستجیر بالله حرزنا و ناصرنا و مونسنا، و هو یدفع عنا، لا شریک له و لا معز لمن اذل، و لا مذل لمن اعز، و هو الواحد القهار، و صلی الله علی سیدنا محمد و اله الطاهرین و سلم تسلیما.

[~hr~]منبع: صحیفه امام جواد(ع)؛ جواد قیومی اصفهانی ؛ دفتر انتشارات اسلامی چاپ اول ١٣٨١.