مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٥٢٣ - س ٣٧
مقدار مرتكب، متنبّه شد و معصيت را ترك كرد اداء وظيفه شده است.
مسأله ٣٢
- درجه سوّم از امر به معروف و نهى از منكر آنست كه اگر معصيت كار، به زبان خوش و كلام حسن، ترك معصيت نكرد با غلظت و كلام خشن و تعيير و سرزنش، امر و نهى كند با مراعات ترتيب درجات زبرى و خشونت.
مسأله ٣٣
- درجه چهارم از امر به معروف و نهى از منكر در موردى است كه معصيت كار، از درجات مذكوره، ترك معصيت نكند و مصرّ باشد، در اين صورت اگر بداند به زدن، ترك مىكند و يا اقلّا احتمال عقلائى باشد كه زدن، مؤثّر است و از ضرر به جان و مال و عرض خود يا مسلمان ديگرى ايمن باشد واجب است زدن به مقدارى كه ترك معصيت كند بشرط آن كه منجرّ به جرح و قتل يا سرخى و كبودى كه ديه دارد نشود.
س ٣٤
- اگر شخص با اهل معصيت، محشور باشد و بتواند بترك معصيت، از معصيت آنها جلوگيرى نمايد، بهترين طريقه امر به معروف و نهى از منكر است مثلا اگر رفيق انسان بخواهد غيبت كند، انسان از استماع، معذرت بخواهد و بگويد من از خدا مىترسم غيبت كنم و اگر در بين تارك الصّلاةها باشد مراقب خواندن نماز باشد يا بين روزه خورها مراقب روزه باشد تا آنها به همين خواندن نماز و گرفتن روزه، تشويق شوند و نماز بخوانند و روزه، بگيرند.
س ٣٥
- اگر انسان كسى را ببيند كه استمناء مىكند وظيفه او چيست؟.
ج
- اگر احتمال تأثير مىدهد بايد او را بطور خصوصى و خيرخواهى نصيحت كند و زيان اين عمل را براى او بيان كند تا از اين گناه، اجتناب نمايد و اگر با نهى از منكر قولى، ترك گناه، نكرد در صورت امكان، به مراتب بعدى نهى از منكر، او را وادار به ترك نمايد.
س ٣٦
- تنبيه دانش آموزان جائز است يا نه؟.
ج
- با اذن ولىّ در موارد نهى از منكر و جلوگيرى از فساد، به نحوى كه ديه، وارد نشود اقتصار به مقدار ضرور، جائز است.
س ٣٧
- آيا مسلمانان مىتوانند شراب فروش را از باب جلوگيرى از فساد به قتل برسانند، يا نه؟.