مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٩٢ - س ٢٧٢
س ٢٦٨
- در اين مسأله كه آيا نمازهاى مستحبّى را در حال اختيار، مىتوان نشسته خواند يا نه؟ مرحوم سيّد در عروه تجويز كرده و فرموده: (النّوافل المرتّبة و غيرها يجوز اتيانها جالسا و لو فى حال الاختيار) و از حضرت آية اللَّه، حاشيهاى در اين مسأله ديده نشده، با اين كه دو روايت، در مورد نماز طواف مستحبّ ١ نهى از نشسته خواندن آن مىكند اكنون نظر مبارك را مرقوم داريد كه آيا از جهت سند يا متن، خدشهاى دارد؟.
ج
- بلى از جهت سند در نزد مشهور، ضعيف و از جهت دلالت نيز مورد خدشه، واقع شده است.
س ٢٦٩
- كسانى كه در بيابان كار مىكنند و دسترسى به آب ندارند مخرج بول كه با چيزى جز آب، تطهير نمىشود بنا بر اين نماز آنان چگونه است؟.
ج
- اگر وقت، تنگ است كه اگر بخواهد به جايى كه آب است، برود و تطهير كند و نماز بخواند، نماز قضا مىشود با همان بدن نجس نماز بخواند و قضا هم ندارد امّا اگر وقت وسعت دارد و مىتواند برود و بدن را تطهير كند واجب است برود و با طهارت نماز بخواند و اگر با وسعت وقت با بدن نجس نماز خواند نمازش باطل و بايد بعد اعاده يا قضا نمايد.
س ٢٧٠
- در بعضى عبادات و اجزاء آنها در رساله دارد، رجاءً به جاى آوريد، رجاءً يعنى چه؟ به اميد ثواب يا به اميد قبول؟.
ج
- يعنى به احتمال مطلوبيّت نزد شارع مقدّس، عمل را انجام دهد.
س ٢٧١
- اگر كسى جاهل به مسألهاى بود و از اهل خبره سؤال كرد و اهل خبره به مسائل جاهل جواب داد و جاهل به مسأله، مدّتى عمل نمود، بعد روشن شد كه اهل خبره جواب را اشتباه گفته، تكليف اين شخص جاهل به مسأله، چه مىباشد؟ مثلا مسألهاى در باره نماز يا غير نماز گفته، آيا اعاده اين نماز يا غير آن لازم است يا خير؟.
ج
- اگر در مواردى باشد كه اخلال به جزء يا شرط موجب بطلان عمل مىشود، قضا يا اعاده دارد و بايد عمل خود را اعاده يا قضا نمايد و اللَّه العالم.
س ٢٧٢
- بعض اوقات، صبح انسان براى اداء فريضه بيدار نمىشود، با