مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٦٢ - س ١٤٠
ج
- اذان ضبط صوت، مجزى از اذان نماز نيست.
س ١٣٧
- طبق مسأله شماره ٩٣١ توضيح المسائل (موارد سقوط اذان) چنانچه اذان بگويد حرام است و يا مانعى ندارد؟.
ج
- در فرض مرقوم، سقوط اذان، بنحو رخصت است بنا بر اين گفتن آن مانعى ندارد.
س ١٣٨
- صبحها كه مردم خواب هستند اذان گفتن با بلندگو، چه صورت دارد؟ آيا مردم آزارى، هست يا نه؟.
ج
- اذان گفتن هر چند موجب بيدار شدن ديگران شود جائز است مگر يقين كند كه موجب مرض يا شدّت مرض كسى شود.
س ١٣٩
- اذان گفتن براى نماز عصر يا نماز عشاء در وقتى كه نماز عصر با نماز ظهر و نماز عشاء با نماز مغرب خوانده شود و فاصلهاى ايجاد نشود جائز مىدانيد يا نه؟ اگر جائز نمىدانيد آيا با خواندن تعقيبات، فاصله، ايجاد مىشود و جائز مىدانيد كه بعد از تعقيبات، اذان گفته شود يا نه و اگر تعقيبات را فاصله مىدانيد با خواندن تسبيح معروف صدّيقه طاهره عليها سلام و دعايى كه معمولا در جماعات، خوانده مىشود، فاصله، حاصل مىشود يا اين كه فاصله، وقتى حاصل مىشود كه تعقيبات كامله و نوافل تمام خوانده شود و روى اين فرض آيا اگر هنوز امام جماعت يا بعضى از مأمومين مشغول خواندن تعقيب و نوافل مىباشند مؤذّن مىتواند اذان بگويد و تمام كند يا بايد صبر كند تا اتمام تعقيبات و نوافل، بعد مشغول اذان دوّم شود؟.
ج
- در فرض سؤال گفتن اذان، جائز است اگر چه اولى مراعات احتياط و نگفتن آن است و با خواندن نماز نافله يا تعقيبات مفصّله كه زياد طولانى باشد فصل، حاصل مىشود و گفتن اذان مانعى ندارد، بلى با خواندن تسبيح حضرت زهرا سلام اللَّه عليها يا تعقيبات مختصره، فصل، حاصل نمىشود و بهتر نگفتن اذان است و كسى كه نافله خوانده جائز است اذان بگويد هر چند نافله ديگران تمام نشده باشد.
س ١٤٠
- كسى كه نماز ظهر و يا مغرب خود را به نماز عصر يا عشاء امام